عَنْ مَطَرِ بْنِ عُكَامِسٍ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا قَضَى اللَّهُ لِعَبْدٍ أَنْ يَمُوتَ بِأَرْضٍ جَعَلَ لَهُ إِلَيْهَا حَاجَةً».
از مَطَر بن عُکامِس رضی الله عنه روایت است که گفت: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «إِذَا قَضَى اللَّهُ لِعَبْدٍ أَنْ يَمُوتَ بِأَرْضٍ جَعَلَ لَهُ إِلَيْهَا حَاجَةً»: «اگر الله برای بنده‌ای مقدر کند که در سرزمینی بمیرد، برای او در آنجا نیازی فراهم می‌کند».
به روایت ترمذیدرجهصحیح است
شرح
پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر می‌دهد که هرگاه الله برای بنده‌ای مقدر کند که در سرزمینی بمیرد که در آن حضور ندارد، برای او در آنجا نیاز و کاری ایجاد می‌کند، پس بنده‌ی مذکور به آنجا می‌رود و روحش در آنجا قبض می‌شود.
فواید
- این حدیث مصداق این سخن الله عزوجل است که می‌فرماید: {وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ} [لقمان: ۳۴] (و کسی نمی‌داند که در کدام سرزمین می‌میرد).
مرجع
سنن الترمذي (4/ 23) (2146)، تحفة الأحوذي (6/ 299).