لا اله الا الله بگو تا روز قیامت برایت به آن شهادت دهم

پیامبر صلی الله علیه وسلم از عمویش ابوطالب که در حال مرگ بود، خواست که لا اله الا الله بگوید تا با آن در روز قیامت برایش شفاعت کند و گواهی دهد که مسلمان شده است، اما او از گفتن آن سرباز زد؛ از ترس آنکه قریشیان به او طعنه بزنند و بگویند: به سبب ترس از مرگ و ضعفش اسلام آورده است! بنابراین خطاب به پیامبر صلی الله علیه وسلم گفت: اگر چنین نبود با گفتن شهادت دلت را شاد می‌کردم و تو را به آرزویت می‌رساندم تا خشنود شوی! پس الله تعالی آیه‌ای را با این دلالت نازل کرد که پیامبر صلی الله علیه وسلم هدایتِ توفیق به اسلام را در دست ندارد، بلکه تنها الله است که هرکه را بخواهد توفیق می‌دهد. و پیامبر علیه الصلاة والسلام مردم را با راهنمایی و بیان و ارشاد و دعوت به راه مستقیم هدایت می‌کند.

1. حق را نباید از ترس حرف مردم ترک کرد.
2. آنچه به دست پیامبر صلی الله علیه وسلم است، هدایت دلالت و ارشاد و راهنمایی است، نه هدایت توفیق.
3. مشروع بودن عیادت کافر بیمار برای دعوت او به اسلام.
4. تلاش و توجه پیامبر صلی الله علیه وسلم به دعوت نمودن به سوی الله تعالی در همه حال.

صحيح مسلم (1/ 55) (25)، البحر المحيط الثجاج في شرح صحيح الإمام مسلم بن الحجاج (1/ 539)، النهاية في غريب الحديث والأثر (ص 742).