Burada ''Teşyid el-Mesacid'' ifadesi ile anlatılmak istenen Begavî'nin de dediği gibi mescidin binasının yükseltilmesi ve uzun yapılmasıdır. Böbürlenme, riya ve gösteriş olmadığı müddetçe mescidlerin binasının sağlam bir şekilde bina edilmesi, süslemeden, dekor yapmadan, yaldızlar ile bezemeden sağlam bir şekilde yapılması mekruh değildir. Osman b. Affân -radıyallahu anh- hadisinde olduğu gibi: ''Kim Allah için bir mescid bina ederse Allah da onun için Cennet'te aynısını bina eder.'' Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem-'in mescidi kerpiç tuğladan, tavanı hurma dallarından, direkleri hurma ağacı kütüğünden idi. Ebu Bekir -radıyallahu anh- mescide bir ekleme yapmadı. Ömer -radıyallahu anh- ise kendi döneminde mescidin tahtaları ve dalları eskiyip çürüdüğü zaman mescidi ilk bina edildiği gibi yaptı ve biraz genişletti. Osman -radıyallahu anh-'ın dönemi geldiği zaman o, mescidin alanını büyük bir genişletme ile büyüttü. Duvarlarını taştan yaptı ve sıvadı. Direklerini de taştan, tavanını ise ağaçtan yaptı. İçine mescidin binasına kuvvetlendirici şeyler yaptı. Osman -radıyallahu anh-'ın yaptıklarının tamamı süsleme ve dekorasyon yapmaksızın sağlamlaştırma idi. Sıva yapması, süsleme gerektirmeyen dekor ve yaldızlama olmaksızın yapıldı. Nakışlı taşlara gelince onun emri ile olmayıp öylece oluvermiştir. Sahabelerden onun bu yaptığına itiraz edenlerin bu yaptığını yasaklamayı gerektiren bir delilleri yoktur. Sahabelerin itirazları, Peygamber -sallalalhu aleyhi ve sellem-'in ve Ömer -radıyallahu anh-'ın mescidin binasında yaptığı gibi yapmaya teşvik etmek olup süslenmesinin terk edilmesidir. Bu da mescidin bina edilmesini ve yükseltilmesini yasaklamayı gerektirmez.
السنن، لأبي داود سليمان بن الأشعث أبو داود السجستاني الأزدي، دار الفكر، تحقيق : محمد محيي الدين عبد الحميد. مشكاة المصابيح للتبريزي، تحقيق: محمد ناصر الدين الألباني، ط3، المكتب الإسلامي، بيروت، 1985م. توضيح الأحكام من بلوغ المرام، لعبدالله بن عبد الرحمن البسام ، مكتبة الأسدي، مكة ، ط الخامسة 1423هـ. منحة العلام في شرح بلوغ المرام، تأليف: عبد الله بن صالح الفوزان، ط 1، 1427هـ، دار ابن الجوزي، الرياض .