İçeriğe geç
Açıklamalı hadisler

Su, iki kulle miktarına ulaşırsa pisliği taşımaz (ondan etkilenmez)

عَن عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رضي الله عنهما قَالَ: سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنِ الْمَاءِ وَمَا يَنُوبُهُ مِنَ الدَّوَابِّ وَالسِّبَاعِ، فَقَالَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا كَانَ الْمَاءُ قُلَّتَيْنِ لَمْ يَحْمِلِ الْخَبَثَ».
Abdullah b. Ömer -radıyallahu anhuma-’dan rivayet edildiğine göre, Rasûlullah –sallallahu aleyhi ve sellem-'e hayvanların ve yırtıcı hayvanların içmek için uğradıkları suyun temizliğinin hükmü sorulduğunda, Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurdu: «Su, iki kulle miktarına ulaşırsa pisliği taşımaz (ondan etkilenmez).»
Ebû Dâvûd, Tirmizî, Nesâî, İbn Mâce ve Ahmed rivayet etmiştirDereceSahih Hadis
Açıklama

Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'e hayvanların ve yırtıcı hayvanların içmek için uğradıkları suyun temizlik hükmü sorulduğunda şöyle buyurdu: Su, ölçü olarak iki büyük küp (iki kulle) miktarına ulaşırsa — ki bu yaklaşık (210) litreye denktir — artık o çok sudur ve necis olmaz; ancak üç vasfından biri (rengi, tadı veya kokusu) necaset sebebiyle değişirse bu durum müstesnadır.

Faydalar
  1. Su, üç vasfından biri — rengi, tadı veya kokusu — necaset sebebiyle değişirse necis olur. Hadis, çoğunlukla görülen duruma göre söylenmiştir; kesin ve sınırlayıcı bir ölçü koymak maksadıyla değildir.
  2. Âlimler, necis bir şeyin suyu değiştirmesi halinde, su az ya da çok olsun kesinlikle necis hale geldiği hususunda ittifak etmişlerdir.
Kaynakça

سنن أبي داود (1/ 46) (63). سنن الترمذي (1/ 109) (67). سنن النسائي (1/ 46) (52). سنن ابن ماجه (1/ 324) (517). مسند أحمد (8/ 211) (4605). توضيح الأحكام، للبسام (1/ 121). فتح ذي الجلال والإكرام بشرح بلوغ المرام، لابن عثيمين (1/ 67). منحة العلام، لعبد الله الفوزان (1/ 35).

Bu hadis HadeethEnc.com’da
Suların Hükümleri

Buradaki her hadis, derece, açıklama ve fayda, HadeethEnc.com’un yayımladığı şekliyle, yeniden yayım şartlarına uygun olarak gösterilir. Derece, hükmü vereni belirtmez. Çeviriler ve açıklamalar yazarlarına aittir ve bazıları hüküm bildirir; Sabīl’in inceleyenleri bunları gözden geçirmemiştir. Asıl metin Arapça hadistir. Kaynak: HadeethEnc.com