عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ المُؤْمِنينَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: كَانَ فِرَاشُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَدَمٍ، وَحَشْوُهُ مِنْ لِيفٍ، وَلِمُسلمٍ: كَانَ وِسَادَةُ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّتِي يَتَّكِئُ عَلَيْهَا مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ.
Müminlerin annesi Âişe -radıyallahu anha-'dan rivayet edildiğine göre şöyle demiştir: Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in yatağı deriden yapılmış ve hurma lifiyle doldurulmuştu. Müslim’in rivayetinde ise şöyle geçmektedir: Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-’in üzerine yaslandığı yastığı deridendi ve içi hurma lifleriyle doldurulmuştu.
Muttefekun aleyhDereceSahih Hadis
Açıklama
Müminlerin annesi Âişe -radıyallahu anha-, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-’in üzerinde uyuduğu yatağın tabaklanmış deriden yapıldığını ve içinin hurma lifleriyle doldurulduğunu, yaslandığı yastığının da aynı şekilde olduğunu bildirmiştir.
Faydalar
- Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'in zühdünü ve dünya nimetlerinden yüz çevirdiğini ortaya koymaktadır. Hâlbuki Allah Subhanehû ve Teâlâ dileseydi, onu dünya nimetlerinden faydalanabilecek imkâna sahip kılabilirdi.
- Yatak ve yastık edinmenin, bunların üzerinde uyumanın ve onlardan yararlanarak rahat etmenin câiz olduğu ifade edilmiştir.
- Müslümanın, kendi hâlini ve geçimini Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-’in hâli ve geçimiyle kıyaslaması gerekir. Zira o, en güzel örnektir. Onun izinden giden kimse, dünya ve âhirette doğru yolu bulur ve kurtuluşa erer.
- Âhirete hazırlanmaya önem vermek ve Müminin dünyadan, Allah’a itaat etmesine yardımcı olacak kadarıyla yetinmesi gerekir. Dünyalıkları çoğaltma ve biriktirme hırsının kendisini meşgul etmemesi gerekir. Nitekim Allah Teâlâ, “Çoklukla övünmek sizi oyaladı; nihayet kabirleri ziyaret ettiniz.” buyurarak bir topluluğu kınamıştır. [Tekâsür, 1-2]
Kaynakça
صحيح البخاري (8/ 97) (6456). صحيح مسلم (3/ 1650) (2082). البحر المحيط الثجاج في شرح صحيح الإمام مسلم بن الحجاج (34/ 662). إرشاد الساري لشرح صحيح البخاري (9/ 264). المفهم لما أشكل من تلخيص كتاب مسلم (5/ 403). النهاية في غريب الحديث والأثر (971).