Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem-, Allah’ı zikretmekten gafil olmaya karşı uyarmıştır. Bir topluluk bir mecliste oturur da orada Allah Teâlâ’yı zikretmez ve Rasûlü -sallallahu aleyhi ve sellem-'e salât etmezse, o meclis Kıyamet Günü'nde onlar için bir pişmanlık, zarar ve eksiklik sebebi olur. Allah dilerse, geçmiş günahları ve sonraki kusurları sebebiyle onları azaplandırır; dilerse de kendi lütfu ve rahmetiyle onları bağışlar.
- Allah'ı zikretmeye teşvik edilmiş ve bunun fazileti aktarılmıştır.
- Allah Teâlâ'nın ve Rasulü -sallallahu aleyhi ve sellem-'in anıldığı meclislerin fazileti ifade edilmiştir.Buna karşılık, bunların bulunmadığı meclisler ise Kıyamet Günü'nde sahipleri için zarar ve pişmanlık sebebi olan meclislerdir.
- Yukarıda zikredilen Allah'ı anmayı ihmal etme uyarısı sadece toplu meclislerle sınırlı olmayıp diğer durumları da kapsamaktadır. Nevevî -rahimehullah- şöyle demiştir: Bir kimsenin bir yerde oturduktan sonra Allah'ı anmadan oradan ayrılması mekruhtur.
- Kıyamet Günü onların yaşayacakları pişmanlık, ya vakitlerini Allah'a itaat ederek harcamadıkları için sevap ve mükâfatlarını kaybetmeleri ya da vakitlerini Allah'a isyan ederek geçirdikleri için günah ve cezalarını çekmeleri olacaktır.
- Bu uyarı, meclisin sadece mubah (helâl ve günahsız) şeylerle geçirilip Allah’ın zikrinden gafil kalınması durumunda söz konusuysa; gıybet, koğuculuk ve benzeri haramların işlendiği meclisler hakkında durum nasıl olur?!
سنن أبي داود (7/ 221) (4855). سنن الترمذي (5/ 391) (3380). السنن الكبرى للنسائي (9/ 155) (10163). توضيح الأحكام من بلوغ المرام، لعبد الله البسام (7/ 524). منحة العلام في شرح بلوغ المرام، لعبد الله الفوزان (10/ 396). فتح ذي الجلال والإكرام، لابن عثيمين (6/ 464).