Abdullah b. Mes'ûd -radıyallahu anh- Allah Azze ve Celle’nin: {Kim orada (Harem'de) zulümle haktan sapmak (günah işlemek) isterse, ona elem dolu bir azap tattırırız} [Hac Suresi: 25] ayeti hakkında şöyle demiştir: "İnsanlardan biri, Mekke Haremi'nde kötü bir iş yapmayı; Allah'ın Harem'de haram kıldığı bir şeyi -ister diliyle işlenecek bir günah olsun, ister kasten adam öldürmek gibi bir suç olsun- işlemeye niyet edip buna kesin olarak karar verse, bu zulümdür. Böyle bir niyet, Yemen'deki Aden şehrinde bulunurken bile yapılmış olsa, sırf bu niyet ve kesin kararlılığı sebebiyle Allah'ın ona elem verici bir azap vermesi hak olur; bunu fiilen işlememiş olsa bile. Bu konuda yalnızca kesin bir azim göstermesi yeterlidir.
- Bu, Harem'in kendine özgü kutsiyetini ve Allah katındaki büyük değerini gösteren bir açıklamadır.
- Sa'dî -rahimehullah- şöyle demiştir: Bu ayet-i kerime, Harem'e saygı göstermenin (tazim etmenin) farz olduğuna, oranın şanını yüceltmenin gerekliliğine; orada günah işlemeye niyet etmekten ve günahın bizzat kendisini işlemekten şiddetle sakındırıldığına delalet etmektedir.
- Dahhâk -rahimehullah- şöyle demiştir: «Kişi başka bir memlekette olduğu hâlde Mekke’de bir günah işlemeyi aklından geçirip buna niyet eder de henüz o günahı işlememiş olsa bile, bu günah onun aleyhine (amel defterine) yazılır.»
مسند أحمد (7/ 155) (4071). المستدرك على الصحيحين للحاكم (2/ 420) (3461). إرشاد الساري لشرح صحيح البخاري (10/ 52). جامع العلوم والحكم (2/ 327). النهاية في غريب الحديث والأثر ( ص 829،1012، 597).