عَنْ بُرَيْدَةَ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ حَلَفَ بِالْأَمَانَةِ فَلَيْسَ مِنَّا».
از بُرَیده رضیاللهعنه روایت است که گفت: رسول الله صلیاللهعلیهوسلم فرمود: «کسی که به امانت سوگند یاد کند از ما نیست».
به روایت ابوداوود و احمددرجهصحیح است
شرح
پیامبر صلیاللهعلیهوسلم از سوگند خوردن به «امانت» نهی کرده و هشدار دادهاند، و اینکه هر کس چنین کاری کند، از ما نیست.
فواید
- حرام بودن سوگندخوردن به غیر خداوند متعال، از جمله سوگند به «امانت»، و اینکه این کار از شرک اصغر است.
- «امانت» شامل طاعت، عبادت، ودیعه (چیزی که به امانت سپرده شده)، پول نقد و امنیت میشود.
- سوگند شرعی، تنها به الله متعال یا به یکی از نامهای او یا به صفتی از صفات او منعقد میشود.
- خطّابی گفته است: به نظر میرسد دلیل ناپسند بودن این کار آن است که [خداوند] امر فرموده که به الله و صفات او سوگند یاد شود، درحالیکه «امانت» از صفات او نیست، بلکه امری از اوامر او و واجبی از واجبات اوست. پس مردم از آن نهی شدند، زیرا این کار مستلزم برابر قرار دادن آن (امانت) با نامهای خداوند عزوجل و صفات اوست.
مرجع
سنن أبي داود (5/ 155) (3253). مسند أحمد (38/ 82) (22980). نزهة المتقين، لمجموعة من الباحثين (2/ 1166). بهجة الناظرين، لسليم الهلالي (3/ 201). مشكاة المصابيح، للتبريزي (2/ 1020). شرح رياض الصالحين، لابن عثيمين (6/ 452). معالم السنن، للخطابي (4/ 46). سبل السلام، الصنعاني (2/ 550 ).