در كلام الله متعال: "وَقَالُوا لا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ وَلا تَذَرُنَّ وَدًّا وَلا سُوَاعًا وَلا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسْرًا"، يعنى: "و گفتند: معبودان خود را رها نکنید؛ و [به خصوص] «وَدّ» و «سَواع» و «یَغوث» و «یَعوق» و «نَسر» را [رها نکنید]."، ابن عبّاس - رضى الله عنهما - گفته اند: " اين نام ها از آن انسان هاى نيكوكارى در قوم نوح - عليه السلام - بوده اند".

ابن عبّاس - رضى الله عنهما - در تفسير اين آيه كريمه مى گويند: معبودانی که الله متعال آنها را ذکر می کند و قوم نوح یکدیگر را به عبادت مستمر آنها سفارش می کرد، هرچند پیامبرشان نوح علیه السلام ایشان را از شرک ورزیدن به الله بازمی داشت، در اصل اسامی مردان نیک و صالحی بودند که با فریب و دسیسه ی شیطان، در مورد آنها غلو کرده و مجسمه ها و تصاویری از آنها ساختند که به مرور زمان تبدیل به بت هایی برای عبادت به جای الله متعال شدند.

1. همانا غلو در صالحين سببى براى عبادت كردن آنان بغير از الله، و ترک كليه ى دين مى شود.
2. هشدار نسبت به عکاسی و آویزان کردن تصاویر، به ویژه تصاویر افراد بزرگ.
3. هشدار دادن از فريب شيطان، و عرضه كردن باطل در لباس حق.
4. هشدار دادن از بدعت ها و نوآورى در دين اگر چه مقصود فاعل آن نيک باشد.
5. عکس کشیدن (وعکاسی) وسیله ای برای شرک است، پس واجب است از عكس كشيدن (وعکاسی) جانداران برحذر باشيم.
6. درک اهمیت علم ، و ضرر نبود آن.
7. همانا سبب فقدان علم مرگ علما است.
8. هشدار دادن از تقليد (كوركورانه)، و اينكه در نهایت ممکن است مقلدین را از اسلام خارج کند.
9. قديمى بودن شرک در ميان امت هاى گذشته.
10. اين پنچ نام ذکر شده از معبودات قوم نوح - عليه السلام - هستند.
11. بيان كننده همكارى و هميارى اهل باطل بر سر باطل خود است.
12. جايز بودن دعا كردن بر عليه عموم كافران.

-الملخص في شرح كتاب التوحيد، دار العاصمة، الرياض، الطبعة: الأولى، 1422هـ - 2001م. -الجديد في شرح كتاب التوحيد، مكتبة السوادي، جدة، المملكة العربية السعودية، الطبعة: الخامسة، 1424هـ - 2003م. -صحيح البخاري، المحقق: محمد زهير بن ناصر الناصر، الناشر: دار طوق النجاة (مصورة عن السلطانية بإضافة ترقيم ترقيم محمد فؤاد عبد الباقي)، الطبعة: الأولى، 1422هـ.