هنگامى كه اين صحابى بزرگوار تلاوت رسول الله - صلى الله عليه و سلم - را از اين آيه شنيد كه در آن حال يهود و نصارا را بازگويى مى كردند: آنانى كه دانشمندان و عابدان خود را الهى غير الله قرار داده بودند، و براى آنان شريعتى مخالف با شريعت الله متعال را ساخته بودند، و از آنان فرمانبردارى مى كردند، اشكالى در معناى اين آيه برايشان پيش آمده بود؛ زيرا گمان مى برند كه عبادت در سجده و مانند آن منحصر مى شود، پس رسول الله - صلى الله عليه و سلم - براى او بيان نمودند كه از جمله ى عبادت كردن دانشمندان و عابدانشان: اطاعت كردن از آنها در حرام كردن حلال، و حلال كردن حرام بوده است، و اين بر خلاف حكم الله متعال و حكم رسولش - صلى الله عليه و سلم - مى باشد.
- اینکه اطاعت از علما و غير آنان از مخلوقين در تغيير احكام الله متعال - اگر اطاعت كننده بداند كه آنان مخالف با شريعت الله امر مى كنند - شرک اكبر است.
- حلال كردن و حرام كردن حقّ الله - متعال - است.
- بيان نوعى از انواع شرک است، كه همان شرک اطاعت كردن مى باشد.
- مشروعيت آموزش انسان بى علم.
- معنای عبادت وسیع است و شامل هر چیزی است که الله متعال دوست دارد و از آن راضی است، اعم از گفتار و کردار، ظاهر و باطن.
- بيان گمراهى دانشمندان و عابدان يهود و نصارا است.
- اثبات شرک يهود و نصارا است.
- اساس دين همه پيامبران یکی است، وآن اساس توحيد است.
- اطاعت كردن از مخلوق در برابر معصيت خالق، عبادت كردن مخلوق است.
- واجب بودن سؤال كردن از اهل علم در آنچه كه حكمش واضح نيست.
- تلاش صحابه - رضى الله عنهم - براى آموختن علم.
كتاب التوحيد، للإمام محمد بن عبد الوهاب، ت: د. دغش العجمي. مكتبة أهل الأثر, الطبعة الخامسة, 1435ه. الجديد في شرح كتاب التوحيد، لمحمد بن عبد العزيز السليمان القرعاوي, ت: محمد بن أحمد سيد, مكتبة السوادي، الطبعة: الخامسة، 1424ه. الملخص في شرح كتاب التوحيد، للشيخ صالح الفوزان, دار العاصمة, الطبعة الأولى، 1422ه. سلسلة الأحاديث الصحيحة، للألباني, مكتبة المعارف, الطبعة الأولى, 1415ه. جامع الترمذي, ت: أحمد شاكر, مكتبة ومطبعة مصطفى البابي, الطبعة: الثانية، 1395ه.