هرگاه جنازه گذاشته شود و مردان آن را بر دوش‌هایشان حمل کنند، پس اگر [جنازهٔ شخص] صالحی باشد، می‌گوید: مرا پیش ببرید

پیامبر صلی الله علیه و سلم خبر داده‌اند که هرگاه جنازه بر تابوت گذاشته شود و مردان آن را بر دوش‌هایشان حمل کنند، پس اگر [روح] صالحی باشد، به خاطر نعمت‌هایی که در پیش روی خود می‌بیند، می‌گوید: مرا پیش ببرید. و اگر غیر صالح باشد، به خاطر عذابی که در پیش روی خود می‌بیند، با صدایی ناخوشایند فریاد می‌زند: ای هلاکت او! او را کجا می‌برند؟! همه چیز جز انسان صدایش را می‌شنود، و اگر انسان آن را می‌شنید، از شدت آنچه می‌شنید، از هوش می‌رفت.

1. میت صالح، بشارت‌ها را قبل از دفنش می‌بیند، و کافر بی‌تابی می‌کند و عکس آن را می‌بیند.
2. برخی صداها را غیر از انسان می‌شنود، و انسان توانایی شنیدن آنها را ندارد.
3. سنت است که جنازه بر دوش مردان حمل شود، نه زنان؛ زیرا پیامبر صلی الله علیه و سلم زنان را از تشییع جنازه نهی کرده‌اند.

صحيح البخاري (2/ 85) (1314). بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين، لسليم الهلالي (1/ 513). نزهة المتقين شرح رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين (1/ 400). كنوز رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين (7/ 122). شرح رياض الصالحين، لابن عثيمين (4/ 546).