کسی که «لَا إِلَهَ إِلَّا الله» بگوید و به آنچه جز الله عبادت مىشود كافر شود، مال و خونش حرام مىشود و حساب او بر عهدهٔ الله خواهد بود
عن طارق بن أشيم الأشجعي رضي الله عنه قال: سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: «مَنْ قَالَ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ، وَكَفَرَ بِمَا يُعْبَدُ مِنْ دُونِ اللهِ حَرُمَ مَالُهُ وَدَمُهُ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللهِ».
از طارق بن اَشْیَم اَشجَعی ـ رضی الله عنه ـ روایت است که گفت: شنیدم که رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ میفرمود: «مَنْ قَالَ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ، وَكَفَرَ بِمَا يُعْبَدُ مِنْ دُونِ اللهِ حَرُمَ مَالُهُ وَدَمُهُ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللهِ»: «کسی که «لَا إِلَهَ إِلَّا الله» بگوید و به آنچه جز الله عبادت مىشود كافر شود، مال و خونش حرام مىشود و حساب او بر عهدهٔ الله خواهد بود».
به روایت مسلمدرجهصحیح است
شرح
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ خبر میدهد که هرکس با زبانش بگوید و شهادت دهد که: «لا اله الا الله» یعنی معبود به حقی نیست جز الله؛ و به آنچه جز الله عبادت میشود کفر ورزد و از همهٔ ادیان جز اسلام تبری جوید، مال و جانش بر مسلمانان حرام است؛ و جز ظاهر عملش چیزی به ما مربوط نیست و دیگر مالش ستانده نمیشود و خونش ریخته نمیگردد مگر آنکه جرم یا جنایتی انجام دهد که به موجب احکام اسلام مجازات او به این صورت واجب گردد.
و الله متعال در روز قیامت عهدهدار حساب اوست که اگر صادق باشد به او پاداش میدهد و اگر منافق باشد، عذابش میکند.
فواید
گفتن و بر زبان آوردن لا اله الا الله و کفر ورزیدن به هر آنچه جز الله عبادت میشود، شرط وارد شدن به اسلام است.
«لا اله الا الله» به معنای کفر ورزیدن به هر چیزی است که جز الله عبادت شود، بت باشد یا قبر یا هر چیز دیگری؛ و عبادت الله متعال به یگانگی.
هرکه توحيد را قبول كند و به ظاهر شريعت پايبند شد، واجب است که دست از او برداشت تا آنکه خلاف آن در او آشكار و نمايان شود.
حرمت مال و خون و آبروی مسلمان مگر بنا بر حقی.
حکم و قضاوت در دنیا بنابر ظاهر است و در آخرت بر اساس نیت و مقاصد.
مرجع
صحيح مسلم (1/ 53) (23).
الملخص في شرح كتاب التوحيد، لصالح الفوزان (ص68).
الجديد في شرح كتاب التوحيد، لمحمد القرعاوي (ص77).
هر حدیث، درجه، شرح و فایده در اینجا دقیقاً همانگونه که HadeethEnc.com منتشر میکند، بر پایهٔ شرایط بازنشر آن، نشان داده شده است. درجه نام کسی را که حکم داده است نمیآورد. ترجمهها و شرحها از نویسندگان خودِ آن است و برخی احکامی را بیان میکنند؛ بازبینان سبیل آنها را بررسی نکردهاند. حدیث عربی، متن اصلی است. منبع: HadeethEnc.com