عن أبي الهيَّاج الأسدي قال: قَالَ لِي عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ: أَلَا أَبْعَثُكَ عَلَى مَا بَعَثَنِي عَلَيْهِ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ أَنْ لَا تَدَعَ تِمْثَالًا إِلَّا طَمَسْتَهُ، وَلَا قَبْرًا مُشْرِفًا إِلَّا سَوَّيْتَهُ.
از ابوالهیّاج اسدی روایت است که گفت: علی بن ابی‌طالب به من گفت: آیا تو را برای ماموریتی نفرستم که رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ مرا برای انجامش فرستاد؟ آنکه هیچ تمثالی را رها نکنی مگر آنکه آن را از بین ببری و هیچ قبر مرتفعی را نیابی مگر آنکه آن را [با زمین] هم‌سطح کنی.
به روایت مسلمدرجهصحیح است
شرح
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ اصحابش را برای انجام این ماموریت می‌فرستاد که هیچ «تمثالی» را رها نکنند مگر اینکه آن را از بین ببرند یا محوش کنند؛ و تمثال تصویر هر موجود ذی روحی می‌باشد، به صورت مجسمه باشد یا نباشد. و اینکه هیچ قبر مرتفعی را رها نکنند مگر آنکه با زمین هم‌سطحش کنند و بنایی را که روی آن ساخته شده ویران کنند یا قبر را مسطح سازند چنانکه زیاد بالاتر از زمین نباشد، بلکه به اندازهٔ حدود یک وجب بلندتر از زمین باشد.
فواید
- تحریم صورتگری موجودات ذی روح؛ زیرا این از وسایل شرک است.
- مشروعیت از بین بردن منکر با دست برای کسی که قدرتی دارد یا توانایی آن را دارد.
- توجه و اهتمام پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ به از بین بردن هرآنچه بر آثار جاهلیت دلالت می‌کند، از جمله تصاویر و تماثیل و بناهایی که بر قبرها ساخته شده است.
مرجع
صحيح مسلم (2/ 666) (969). القول المفيد على كتاب التوحيد، لابن عثيمين (2/ 446). الملخص في شرح كتاب التوحيد، لصالح الفوزان (ص402). الجديد في شرح كتاب التوحيد، لمحمد القرعاوي (ص447). كتاب التوحيد، للإمام محمد بن عبد الوهاب (ص138).