پرش به محتوا
احادیث با شرح

منش پيامبر صلى الله عليه و سلم در ازدواج و معاشرت با همسرانش

۳ حدیث

از پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ ده رکعت را به یاد دارم

عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: حَفِظْتُ مِنَ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشْرَ رَكَعَاتٍ: رَكْعَتَيْنِ قَبْلَ الظُّهْرِ، وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَهَا، وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ المَغْرِبِ فِي بَيْتِهِ، وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ العِشَاءِ فِي بَيْتِهِ، وَرَكْعَتَيْنِ قَبْلَ صَلاَةِ الصُّبْحِ، وَكَانَتْ سَاعَةً لاَ يُدْخَلُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهَا، حَدَّثَتْنِي حَفْصَةُ أَنَّهُ كَانَ إِذَا أَذَّنَ المُؤَذِّنُ وَطَلَعَ الفَجْرُ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ، وَفِي لَفْظٍ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي بَعْدَ الْجُمُعَةِ رَكْعَتَيْنِ.
از ابن عمر ـ رضی الله عنهما ـ روایت است که: از پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ ده رکعت را به یاد دارم: دو رکعت پیش از ظهر و دو رکعت بعد از آن؛ و دو رکعت بعد از مغرب در خانه‌اش؛ و دو رکعت پس از عشاء در خانه‌اش؛ و دو رکعت پیش از نماز صبح و این ساعتی بود که کسی در آن بر پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ وارد نمی‌شد؛ و حفصه به من خبر داد که هرگاه مؤذن اذان می‌گفت و فجر طلوع می‌کرد دو رکعت نماز می‌گزارد؛ و در لفظی دیگر آمده است: پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ پس از جمعه، دو رکعت ادا می‌کرد.
همهٔ روایت‌های آن متفق علیه استدرجهصحیح است
شرح

عبدالله بن عمر ـ رضی الله عنهما ـ بیان نموده که از جمله نمازهای نفلی که از پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ به یاد دارد، ده رکعت است که سنت‌های رواتب نامیده شدند: دو رکعت قبل از ظهر و دو رکعت بعد از آن؛ و دو رکعت پس از مغرب در خانه‌اش؛ و دو رکعت بعد از عشاء در خانه‌اش؛ و دو رکعت قبل از فجر؛ و این ده رکعتِ کامل است. اما پس از نماز جمعه، دو رکعت ادا می‌کردند.

فواید
  1. مستحب بودن این رواتب و مواظبت بر آنها.
  2. مشروعیت ادای سنت‌ها در خانه.
مرجع

صحيح البخاري (2/ 58-59) (1180، 1181). صحيح مسلم (2/ 601) (882). تيسير العلام شرح عمدة الأحكام، للبسام (ص112).

این حدیث در HadeethEnc.com

لا اله الا الله، وای بر عرب از شری که نزدیک شده است، امروز از سد یاجوج و ماجوج مانند این باز شده است

عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْها أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَيْهَا فَزِعًا يَقُولُ: «لاَ إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَيْلٌ لِلْعَرَبِ مِنْ شَرٍّ قَدِ اقْتَرَبَ، فُتِحَ اليَوْمَ مِنْ رَدْمِ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ مِثْلُ هَذِهِ» وَحَلَّقَ بِإِصْبَعِهِ الإِبْهَامِ وَالَّتِي تَلِيهَا، قَالَتْ زَيْنَبُ بِنْتُ جَحْشٍ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ: أَنَهْلِكُ وَفِينَا الصَّالِحُونَ؟ قَالَ: «نَعَمْ إِذَا كَثُرَ الخَبَثُ».
از زینب بنت جَحش ـ رضی الله عنها ـ روایت است که: پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ درحالی نزد ایشان آمدند که وحشت زده بودن و می‌گفتند: «لاَ إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَيْلٌ لِلْعَرَبِ مِنْ شَرٍّ قَدِ اقْتَرَبَ، فُتِحَ اليَوْمَ مِنْ رَدْمِ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ مِثْلُ هَذِهِ»: «لا اله الا الله، وای بر عرب از شری که نزدیک شده است، امروز از سد یاجوج و ماجوج مانند این باز شده است» و با انگشت شست و انگشت بعدی حلقه‌ای ایجاد کرد. زینب بنت جَجش می‌گوید: گفتم یا رسول الله، آیا درحالی‌که صالحان در بین ما هستند هلاک خواهیم شد؟ فرمود: «نَعَمْ إِذَا كَثُرَ الخَبَثُ»: «آری، زمانی که ناپاکی زیاد شود».
بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارنددرجهصحیح است
شرح

پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ درحالی نزد زینب بنت جحش ـ رضی الله عنها ـ می‌رود که می‌ترسد و بیم دارد و در همین حال می‌گويد: «لا اله الا الله» و این اعلان و انتظار امری ناپسند بود كه رخ خواهد داد و نجاتی از آن نیست مگر با پناه بردن به الله. سپس رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ می‌فرماید: وای بر عرب از شری که وقوعش نزدیک است. امروز از سد یاجوج و ماجوج به مانند این باز شده است. و با انگشت شست و انگشت کناری‌اش حلقه‌ای ايجاد نمود. و این همان سدی است که ذوالقرنین ساخته است. پس زینب ـ رضی الله عنها ـ گفت: چگونه درحالی‌که مؤمنان نیکوکار در بین ما هستند، خداوند هلاکت و نابودی را سهم ما می‌کند؟ پس پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمودند: زمانی که ناپاکی‌های مثل فسق و فجور و گناهان و زنا و مصرف مسکرات و دیگر نافرمانی‌ها زیاد شود، هلاکت و نابودی همه را دربرمی‌گیرد.

فواید
  1. ترس دل مؤمن را از یاد الله غافل نمی‌کند، زیرا با یاد الله دل‌ها آرام می‌گیرند.
  2. تشویق به محکوم نمودن و ابراز انزجار از گناهان و جلوگیری از وقوع آنها.
  3. هلاکت عمومی به سبب زیاد شدن گناهان و انتشار آنها و محکوم نکردن‌ و بی‌تفاوتی نسبت به آنها رخ می‌دهد، حتی اگر صالحان زیاد باشند.
  4. مصیبت‌ها گریبان همه را می‌گیرد، هم نیکوکاران و هم فاسدان را؛ اما در قیامت بر اساس نیت خودشان برانگیخته می‌شوند.
  5. در اینکه پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ می‌فرماید: «وای بر عرب از شری که نزدیک است» از این جهت به صورت مشخص از عرب نام برده شده که بیشترین مسلمانان آن زمان را تشکیل می‌دادند.
مرجع

صحيح البخاري (4/ 138) (3346). صحيح مسلم (4/ 2208) (2880). بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين، لسليم الهلالي (1/ 280). كنوز رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين (4/ 54). شرح رياض الصالحين، لابن عثيمين (2/ 437). نزهة المتقين شرح رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين (1/ 212).

این حدیث در HadeethEnc.com

من و پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ درحالی‌که هر دو جُنُب بودیم، از یک ظرف غسل می‌کردیم؛ و هنگامی که در حال حیض بودم مرا امر می‌کرد و ازار می‌بستم و با من مباشرت می‌کرد

عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ المُؤمنينَ رضي الله عنها قَالَتْ: كُنْتُ أَغْتَسِلُ أَنَا وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ كِلاَنَا جُنُبٌ، وَكَانَ يَأْمُرُنِي، فَأَتَّزِرُ، فَيُبَاشِرُنِي وَأَنَا حَائِضٌ، وَكَانَ يُخْرِجُ رَأْسَهُ إِلَيَّ وَهُوَ مُعْتَكِفٌ فَأَغْسِلُهُ وَأَنَا حَائِضٌ.
از ام المؤمنین عایشه ـ رضی الله عنها ـ روایت است که گفت: من و پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ درحالی‌که هر دو جُنُب بودیم، از یک ظرف غسل می‌کردیم؛ و هنگامی که در حال حیض بودم مرا امر می‌کرد و ازار می‌بستم و با من مباشرت می‌کرد. و درحالی‌که در اعتکاف بود، سرش را به سوی من بیرون می‌آورد و درحالی‌که حیض بودم آن را می‌شستم.
بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارنددرجهصحیح است
شرح

ام المؤمنین عایشه ـ رضی الله عنها ـ از برخی حالات خصوصی‌شان با رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ خبر می‌دهد، از جمله آنکه: ایشان همراه با رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ از یک ظرف آب غسل جنابت می‌کردند و همراه هم از آن آب برمی‌داشتند. و هرگاه پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ قصد مباشرت با ایشان در حال حیض داشت، امر می‌کرد که بدن خود را از ناف تا زانو بپوشاند و سپس با کمتر از جماع، با ایشان مباشرت می‌کرد. و ایشان ـ صلی الله علیه وسلم ـ در مسجد به اعتکاف می‌نشست و سرش را به سوی عایشه که در خانه‌اش بود می‌برد و ایشان درحالی‌که حیض بود، سر پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ را می‌شست.

فواید
  1. جایز بودن غسل مرد و زن از یک ظرف.
  2. جایز بودن مباشرت با زنِ حیض در غیر شرمگاه و اینکه بدن او پاک است.
  3. مستحب بودن پوشیدن ازار (پوشاندن مابین ناف و زانو) در هنگام مباشرت.
  4. اتخاذ اسبابی که مانع از وقوع در حرام می‌شود.
  5. ممنوعیت ماندن زن حایض در مسجد.
  6. مباح بودن تماس زن حایض با چیزهای خیس یا خشک، از جمله شستن مو و شانه زدن آن.
  7. معاشرت نیکوی پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ با خانواده‌اش.
مرجع

صحيح البخاري (1/ 67) (299 - 301). صحيح مسلم (1/ 244) (297)، (1/ 255) (319). الإلمام بشرح عمدة الأحكام، لإسماعيل الأنصاري (1/ 66). تيسير العلام شرح عمدة الأحكام، للبسام (ص79). تنبيه الأفهام شرح عمدة الأحكام، لابن عثيمين (1/ 76).

این حدیث در HadeethEnc.com

هر حدیث، درجه، شرح و فایده در اینجا دقیقاً همان‌گونه که HadeethEnc.com منتشر می‌کند، بر پایهٔ شرایط بازنشر آن، نشان داده شده است. درجه نام کسی را که حکم داده است نمی‌آورد. ترجمه‌ها و شرح‌ها از نویسندگان خودِ آن است و برخی احکامی را بیان می‌کنند؛ بازبینان سبیل آن‌ها را بررسی نکرده‌اند. حدیث عربی، متن اصلی است. منبع: HadeethEnc.com