عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «تَابِعُوا بَيْنَ الحَجِّ وَالعُمْرَةِ، فَإِنَّهُمَا يَنْفِيَانِ الفَقْرَ وَالذُّنُوبَ كَمَا يَنْفِي الكِيرُ خَبَثَ الحَدِيدِ، وَالذَّهَبِ، وَالفِضَّةِ، وَلَيْسَ لِلْحَجَّةِ الْمَبْرُورَةِ ثَوَابٌ إِلاَّ الجَنَّةُ».
از عبدالله بن مسعود روایت است که گفت: رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود: «تَابِعُوا بَيْنَ الْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ، فَإِنَّهُمَا يَنْفِيَانِ الْفَقْرَ وَالذُّنُوبَ كَمَا يَنْفِي الْكِيرُ خَبَثَ الْحَدِيدِ، وَالذَّهَبِ، وَالْفِضَّةِ، وَلَيْسَ لِلْحَجَّةِ الْمَبْرُورَةِ ثَوَابٌ إِلَّا الْجَنَّةُ». یعنی: «حج و عمره را پی در پی به جا آورید، زیرا آن دو، فقر و گناهان را از بین می‌برند، همان‌گونه که کورهٔ آهنگری ناخالصیِ آهن و طلا و نقره را از بین می‌برد. و برای حجِ مبرور (پذیرفته شده)، پاداشی جز بهشت نیست».
به روایت ترمذی و نسائی و احمددرجهصحیح است
شرح
پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم به نزدیک ساختنِ [زمانِ] ادای مناسک حج و عمره و عدم انقطاع از انجام آن دو در صورت توانایی، تشویق کرده‌اند. زیرا انجام آن دو، سببی برای از بین بردن فقر و گناهان و اثر آنها در قلب است، همان‌گونه که دمیدنِ [کورهٔ] آتش، سببی برای از بین بردنِ ناخالصیِ آهن و دیگر فلزاتی است که با آن آمیخته شده و از جنس آن نیست.
فواید
- فضیلت پی در پی به جا آوردن حج و عمره و تشویق به آن.
- پی در پی به جا آوردن حج و عمره از اسباب بی‌نیازی و آمرزش گناهان است.
- مبارکفوری می‌گوید: [عبارتِ] «يَنْفِيَانِ الْفَقْرَ» (فقر را از بین می‌برند) یعنی آن را زایل می‌کنند، و این شامل فقر ظاهری با حاصل شدنِ بی‌نیازیِ مادی، و فقر باطنی با حاصل شدنِ بی‌نیازیِ قلب، هر دو می‌شود.
مرجع
سنن الترمذي (2/ 167) (810)، سنن النسائي (5/ 115) (2631)، مسند أحمد (6/ 185) (3669)، ذخيرة العقبى في شرح المجتبى (23/ 322). النهاية في غريب الحديث والأثر (819) (252).