عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «قَالَ اللَّهُ: كُلُّ عَمَلِ ابْنِ آدَمَ لَهُ، إِلَّا الصِّيَامَ، فَإِنَّهُ لِي وَأَنَا أَجْزِي بِهِ، وَالصِّيَامُ جُنَّةٌ، وَإِذَا كَانَ يَوْمُ صَوْمِ أَحَدِكُمْ فَلاَ يَرْفُثْ وَلاَ يَصْخَبْ، فَإِنْ سَابَّهُ أَحَدٌ أَوْ قَاتَلَهُ، فَلْيَقُلْ إِنِّي امْرُؤٌ صَائِمٌ، وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ، لَخُلُوفُ فَمِ الصَّائِمِ أَطْيَبُ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ رِيحِ المِسْكِ، لِلصَّائِمِ فَرْحَتَانِ يَفْرَحُهُمَا: إِذَا أَفْطَرَ فَرِحَ، وَإِذَا لَقِيَ رَبَّهُ فَرِحَ بِصَوْمِهِ».
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که میگوید: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «قَالَ اللَّهُ: كُلُّ عَمَلِ ابْنِ آدَمَ لَهُ، إِلَّا الصِّيَامَ، فَإِنَّهُ لِي وَأَنَا أَجْزِي بِهِ، وَالصِّيَامُ جُنَّةٌ، وَإِذَا كَانَ يَوْمُ صَوْمِ أَحَدِكُمْ فَلاَ يَرْفُثْ وَلاَ يَصْخَبْ، فَإِنْ سَابَّهُ أَحَدٌ أَوْ قَاتَلَهُ، فَلْيَقُلْ إِنِّي امْرُؤٌ صَائِمٌ، وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ، لَخُلُوفُ فَمِ الصَّائِمِ أَطْيَبُ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ رِيحِ المِسْكِ، لِلصَّائِمِ فَرْحَتَانِ يَفْرَحُهُمَا: إِذَا أَفْطَرَ فَرِحَ، وَإِذَا لَقِيَ رَبَّهُ فَرِحَ بِصَوْمِهِ»: «الله تعالی فرموده است: هر عمل فرزند آدم برای اوست مگر روزه که برای من است و من پاداش آن را میدهم و روزه سپر است و هرگاه روز روزهٔ کسی از شما بود، همبستری [و بددهانی] نکند و صدایش را به بدی بالا نبرد و اگر کسی به او ناسزا و بد و بیراه گفت یا با او درگیر شد، باید بگوید: من فردی روزهدار هستم. سوگند به کسی که جان محمد به دست اوست، نزد الله بوی دهان روزهدار از بوی مشک خوشتر است. روزهدار دو شادی دارد: هرگاه افطار کند شاد میشود و چون پروردگارش را ملاقات نماید، برای روزهاش شاد میشود».
بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارنددرجهصحیح است
شرح
پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر دادهاند که الله تعالی در حدیث قدسی میفرماید:
پاداش همهٔ اعمال آدمیزاد، ده تا هفتصد برابر میشود به جز روزه که برای من است زیرا ریا در آن رخ نمیدهد و من پاداش آن را میدهم، به این معنا که میزان ثوابش و چند برابر شدنش را تنها خودم میدانم.
سپس فرمود: «روزه سپر است» یعنی محافظ و پوشش و قلعهای مستحکم در برابر دوزخ است؛ چون خودداری از شهوتها و وقوع در گناهان است و آتش دوزخ را شهوتها فرا گرفتهاند.
«پس چون روز روزهٔ کسی از شما بود، دچار رفث نشود» یعنی جماع و مقدماتش را انجام ندهد و مطلقا سخن زشت به زبان نیاورد.
«و صدا بلند نکند» یعنی با جدال و نزاع و فریاد.
«پس اگر کسی او را دشنام گفت یا با او درگیر شد» یعنی در ماه رمضان، باید بگوید: من فردی روزهدارم؛ شاید اینگونه دست از او بکشد؛ اما اگر بر درگیری پافشاری کرد، او را با کمترین واکنش دور میکند، مانند دور کردن کسی که قصد دست درازی و تعدی و تجاوز به جان و مال را دارد.
سپس پیامبر صلی الله علیه وسلم به آنکه جانش در دست اوست سوگند یاد میکند که نزد الله در روز قیامت، تغییر بوی دهان روزهدار به سبب روزه، از بوی مشک نزد شما بهتر است؛ و ثوابش بیشتر از مشک و عطری است که در جمعهها و مجالس ذکر مستحب است.
روزهدار دو شادی دارد: هنگامی که افطار میکند برای افطارش و رفع گرسنگی و تشنگیاش شاد میشود چراکه خوردن برایش مباح شده است؛ و همچنین برای کامل شدن روزه و پایان یافتن عبادتش و میسر شدن عبادت از جانب پروردگارش که او را برای روزه گرفتن و اتمام آن یاری داد.
«و چون به دیدار پروردگارش برود، برای روزهاش شاد میشود» یعنی برای پاداش و ثواب الهی شاد خواهد شد.
فواید
- فضیلت روزه و اینکه صاحب خود را در دنیا از شهوتها و در آخرت از عذاب دوزخ حفظ میکند.
- از جمله آداب روزه، ترک سخن زشت و بددهانی و صبر بر آزار و اذیت مردم و صبر و نیکوکاری در برابر بدی آنهاست.
- اگر روزه دار یا عبادتکار برای کامل شدن عبادتش و پایان آن شاد شود، این از اجر او در آخرت کم نمیکند.
- شادی کامل، شادی دیدار الله عزوجل است. هنگامی که اجر صابران و روزهداران را بدون حساب عطا میکند.
- آگاه نمودن مردم از طاعت در صورت نیاز و مصلحت مصداق ریاکاری نیست، به این دلیل که رسول خدا فرمودند که روزهدار بگوید: «من روزه دارم».
- روزهداری که روزهاش کامل است، کسی است که اعضا و جوارحش از گناهان و زبانش از دروغ و بددهانی و شهادت ناروا و شکمش از آب و غذا روزه باشد.
- تاکید بر نهی از فریاد و بددهانی و جدال و بلند کردن صدا در هنگام روزه. درحالیکه آنکه روزه هم ندارد، از این کارها نهی شده است.
- این حدیث را پیامبر صلی الله علیه وسلم از پروردگارش روایت کرده که آن را حدیث قدسی یا حدیث الهی گویند؛ و عبارت است از حدیثی که لفظ و معنایش از سوی الله است اما ویژگیهای مخصوص قرآن را ندارد، از جمله آنکه خواندن لفظش [مانند قرآن] عبادت نیست و برای خواندنش طهارت لازم نیست و همانند قرآن دیگران را برای آوردن همانند آن به چالش و تحدی نخوانده و اعجاز آن مانند قرآن نیست و سایر مواردی که قرآن را از غیر آن متمایز نموده است.
مرجع
صحيح البخاري (3/ 26) (1904).
صحيح مسلم (2/ 807) (1151).
بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين، لسليم الهلالي (2/ 357).
نزهة المتقين شرح رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين (2/ 866).
كنوز رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين (15/ 5).
شرح رياض الصالحين، لابن عثيمين (5/ 265).
این حدیث در HadeethEnc.comعَنْ سَهْلٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنَّ فِي الْجَنَّةِ بَابًا يُقَالُ لَهُ الرَّيَّانُ، يَدْخُلُ مِنْهُ الصَّائِمُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، لَا يَدْخُلُ مِنْهُ أَحَدٌ غَيْرُهُمْ، يُقَالُ: أَيْنَ الصَّائِمُونَ، فَيَقُومُونَ لَا يَدْخُلُ مِنْهُ أَحَدٌ غَيْرُهُمْ، فَإِذَا دَخَلُوا أُغْلِقَ، فَلَمْ يَدْخُلْ مِنْهُ أَحَدٌ».
از سَهل رضیاللهعنه از پیامبر صلیاللهعلیهوسلم روایت است که فرمودند: «إِنَّ فِي الْجَنَّةِ بَابًا يُقَالُ لَهُ الرَّيَّانُ، يَدْخُلُ مِنْهُ الصَّائِمُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، لَا يَدْخُلُ مِنْهُ أَحَدٌ غَيْرُهُمْ، يُقَالُ: أَيْنَ الصَّائِمُونَ، فَيَقُومُونَ لَا يَدْخُلُ مِنْهُ أَحَدٌ غَيْرُهُمْ، فَإِذَا دَخَلُوا أُغْلِقَ، فَلَمْ يَدْخُلْ مِنْهُ أَحَدٌ». یعنی: «همانا در بهشت دری است که به آن «ریان» گفته میشود. روزهداران در روز قیامت از آن وارد میشوند و هیچکس جز آنان از آن وارد نمیشود. گفته میشود: روزهداران کجایند؟ پس برمیخیزند و [وارد میشوند] و هیچکس جز آنان از آن وارد نمیشود. پس هرگاه وارد شدند، [آن در] بسته میشود و دیگر کسی از آن وارد نخواهد شد».
بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارنددرجهصحیح است
شرح
پیامبر صلیاللهعلیهوسلم خبر دادهاند که دری از درهای بهشت، «باب الریان» نامیده میشود که روزهداران در روز قیامت از آن وارد میشوند و هیچکس جز آنان از آن وارد نمیشود. ندا داده میشود: روزهداران کجایند؟ پس برمیخیزند و وارد میشوند و هیچکس جز آنان از آن وارد نمیشود. پس هرگاه آخرین نفرشان وارد شد، [آن در] بسته میشود و پس از آن دیگر کسی از آن وارد نخواهد شد.
فواید
- نووی گفته است: در این حدیث فضیلت روزه و کرامت روزهداران بیان شده است.
- خداوند برای روزهداران، دری از درهای هشتگانهٔ بهشت را اختصاص داده است که هرگاه وارد آن شوند، بسته میشود.
- بیان اینکه بهشت درهایی دارد.
- سندی گفته است: این سخن «روزهداران کجایند؟»، یعنی کسانی که بسیار روزه میگرفتند، همانطور که [مثلاً] به کسی که عادت به کاری دارد «عادل» و «ظالم» گفته میشود، نه به کسی که آن را یک بار انجام دهد.
- «ریان» یعنی سیرابکننده؛ زیرا روزهداران تشنه میشوند، به ویژه در روزهای گرم و طولانی تابستان؛ پس با نامگذاری این در به چیزی که مختص آنان است، یعنی باب ریان، پاداش داده میشوند. و گفته شده «ریان» بر وزن «فعلان» به معنای بسیار سیراب شده و ضد عطش است. به این نام خوانده شده زیرا جزای روزهداران بر تشنگی و گرسنگیشان است.
مرجع
صحيح البخاري (3/ 25) (1896).
صحيح مسلم (2/ 808) (1152).
بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين، لسليم الهلالي (2/ 360).
نزهة المتقين شرح رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين (2/ 868).
شرح رياض الصالحين، لابن عثيمين (5/ 270).
این حدیث در HadeethEnc.comعن أبي هريرة رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «مَنْ صَامَ رَمَضَانَ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ»
از ابوهریره ـ رضی الله عنه ـ روایت است که گفت: رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمود: «مَنْ صَامَ رَمَضَانَ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ»: «هركس ماه رمضان را از روى ايمان و براى كسب پاداش آن روزه بگيرد، گناهان گذشتهاش بخشيده میشوند».
بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارنددرجهصحیح است
شرح
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ خبر میدهد که هرکس ماه رمضان را با ایمان به الله و باور به فرض بودن روزه و تصدیق اجر و ثواب فراوانی که الله برای روزهداران مهیا نموده، روزه بگیرد و هدفش خشنودی الله تعالی باشد نه ریا و خودنمایی، گناهان گذشتهاش آمرزیده میشود.
فواید
- فضیلت اخلاص و اهمیت آن در روزهٔ رمضان و سایر اعمال نیک و صالح.
مرجع
صحيح البخاري (1/ 16) (38).
صحيح مسلم (1/ 523) (760).
بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين، لسليم الهلالي (2/ 361).
نزهة المتقين شرح رياض الصالحين، لمصطفى الخِن وغيره (2/ 868).
كنوز رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين (15/ 40).
شرح رياض الصالحين، لابن عثيمين (5/ 270).
این حدیث در HadeethEnc.comعَن عَبْدِ اللَّهِ بنِ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: «مَنِ اسْتَطَاعَ البَاءَةَ فَلْيَتَزَوَّجْ، فَإِنَّهُ أَغَضُّ لِلْبَصَرِ، وَأَحْصَنُ لِلْفَرْجِ، وَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَعَلَيْهِ بِالصَّوْمِ، فَإِنَّهُ لَهُ وِجَاءٌ».
از عبدالله بن مسعود ـ رضی الله عنه ـ روایت است که گفت: با پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ بودیم که فرمودند: «مَنِ اسْتَطَاعَ البَاءَةَ فَلْيَتَزَوَّجْ، فَإِنَّهُ أَغَضُّ لِلْبَصَرِ، وَأَحْصَنُ لِلْفَرْجِ، وَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَعَلَيْهِ بِالصَّوْمِ، فَإِنَّهُ لَهُ وِجَاءٌ»: «كسی كه توانايی دارد، ازدواج كند، زيرا باعث حفاظت بیشتر چشم و مصونیت بیشتر شرمگاه میشود. و كسی كه توانايی [ازدواج را] ندارد، باید روزه بگيرد كه روزه، شهوت را ضعيف و كنترل میكند».
بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارنددرجهصحیح است
شرح
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ کسی را به ازدواج تشویق میکند که توانایی آمیزش جنسی و هزینههای ازدواج را دارد؛ زیرا ازدواج باعث حفظ بیشتر نگاه از حرام و حفظ شدن بیشتر شرمگاه و مانع از گرفتار شدن انسان به زنا میشود، اما کسی که توانایی تامین هزینههای ازدواج را ندارد و قادر به جماع و آمیزش جنسی است، باید روزه بگیرد زیرا شهوت شرمگاه و شرارت منی را کم و ضعیف میکند.
فواید
- توجه اسلام به اسباب پاکدامنی و در امان ماندن از فحشا.
- تشویق کسی که توانایی ازدواج ندارد به روزهداری؛ زیرا شهوت را ضعیف میکند.
- وجه تشبیه روزه به «وِجاء» که در نص عربی حدیث آمده این است که: «وجاء» کشیدن رگهای بیضههاست که با این کار شهوت جِماع و آمیزش از بین میرود. روزه نیز چنین است و ضعیف کنندهٔ شهوت جماع میباشد.
مرجع
صحيح البخاري (3/ 26) (1905).
صحيح مسلم (2/ 1018) (1400).
الإلمام بشرح عمدة الأحكام للشيخ ،لإسماعيل الأنصاري (2/ 57).
تيسير العلام شرح عمدة الأحكام، لعبد الله البسام (ص565).
خلاصة الكلام شرح عمدة الأحكام، لفيصل آل مبارك (ص281).
این حدیث در HadeethEnc.comعن أبي أمامة رضي الله عنه مرفوعاً: «من صام يوماً في سبيل الله جعل الله بينه وبين النار خَنْدَقًا كما بين السماء والأرض».
از ابوامامه رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «مَنْ صَامَ يَوْماً في سَبيلِ اللهِ جَعَلَ اللهُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ النَّارِ خَنْدَقاً كَمَا بَيْنَ السَّمَاءِ والأَرْضِ»: «هرکس يک روز در راهِ الله روزه بگيرد، الله متعال ميان او و دوزخ گودالی به اندازه ی فاصله ی ميانِ آسمان و زمين قرار می دهد».
به روایت ترمذیدرجهحسن است
شرح
این حدیث بیانگر فضل کسی است که روزی را خالصانه برای کسب رضایت الله روزه می گیرد تا الله متعال او را از آتش دوزخ نجات دهد و همچون فاصله ی آسمان از زمین، او را از آتش دور گرداند.
مرجع
سنن الترمذي، تحقيق بشار عواد، دار الغرب الإسلامي – بيروت، 1998 م.
نزهة المتقين شرح رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين, مؤسسة الرسالة, الطبعة الرابعة عشر, 1407ه.
بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين، لسليم الهلالي, دار ابن الجوزي.
دليل الفالحين لطرق رياض الصالحين لمحمد بن علان الصديقي, دار الكتاب العربي.
كنوز رياض الصالحين بإشراف حمد العمار, دار كنوز إشبيليا, الطبعة الأولى, 1430ه.
سلسلة الأحاديث الصحيحة، محمد ناصر الدين الألباني، دار المعارف، 1415ه.
شرح الأربعين النووية، لعطية بن محمد سالم.
مصابيح التنوير على صحيح الجامع الصغير، تأليف الألباني، إعداد معتز أحمد.
تأسيس الأحكام بشرح عمدة الأحكام، أحمد النجمي، دار علماء السلف.
این حدیث در HadeethEnc.comعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: «إِذَا جَاءَ رَمَضَانُ فُتِّحَتْ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ، وَغُلِّقَتْ أَبْوَابُ النَّارِ، وَصُفِّدَتِ الشَّيَاطِينُ».
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: «إِذَا جَاءَ رَمَضَانُ فُتِّحَتْ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ، وَغُلِّقَتْ أَبْوَابُ النَّارِ، وَصُفِّدَتِ الشَّيَاطِينُ». یعنی: «چون رمضان آید درهای بهشت گشوده میشود، و درهای دوزخ بسته میشود، و شیاطین به زنجیر کشیده میشوند».
بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارنددرجهصحیح است
شرح
پیامبر صلی الله علیه و سلم خبر دادهاند که هرگاه ماه رمضان فرا رسد، سه امر رخ میدهد: اول: درهای بهشت گشوده میشود و هیچ دری از آن بسته نمیماند. دوم: درهای دوزخ بسته میشود و هیچ دری از آن گشوده نمیماند. سوم: شیاطین و جنیان سرکش با زنجیرها به بند کشیده میشوند، پس به آنچه در غیر رمضان دست مییافتند، دست نمییابند. همهٔ اینها برای بزرگداشت این ماه است، و تشویقی است برای انسانهای اهل عمل به بسیار انجام دادن طاعات از قبیل نماز، صدقه، ذکر، خواندن قرآن و غیره؛ و به دوری گزیدن از گناهان و نافرمانیها.
فواید
- فضیلت ماه رمضان.
- بشارتی برای روزهدارانِ در این ماه است، به این معنا که این ماه مبارک، موسم عبادت و خیر است.
- در به بند کشیده شدن شیاطین در رمضان، اشارهای به برداشته شدن عذرِ مکلف است. گویی به او گفته میشود: شیاطین از تو بازداشته شدهاند، پس برای ترک طاعت و انجام معصیت، آنان را بهانه قرار نده.
- قرطبی گفته است: اگر گفته شود: چگونه شرارتها و گناهان را میبینیم که در رمضان بسیار واقع میشوند، در حالی که اگر شیاطین به بند کشیده میشدند، چنین اتفاقی نمیافتاد؟ پاسخ این است: که [گناهان] تنها از روزهدارانی کم میشود که روزهای را گرفتهاند که شروط آن حفظ شده و آداب آن رعایت شده است. یا اینکه برخی از شیاطین به بند کشیده میشوند که همان سرکشان هستند، نه همهٔ آنها، همانطور که در برخی روایات آمده است. یا اینکه مقصود، کم شدن شرارتها در این ماه است و این امری محسوس است، زیرا وقوع آن در این ماه کمتر از غیر آن است. چرا که از به بند کشیده شدن همهٔ آنان، لازم نمیآید که هیچ شر و گناهی واقع نشود؛ زیرا برای آن اسباب دیگری غیر از شیاطین وجود دارد، مانند نفسهای پلید، عادتهای زشت و شیاطین انسی.
مرجع
صحيح البخاري (3/ 25) (1899).
صحيح مسلم (2/ 758) (1079).
بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين، لسليم الهلالي (2/ 362).
شرح رياض الصالحين، لابن عثيمين (5/ 273).
كنوز رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين (15/ 46).
نزهة المتقين شرح رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين (1/ 869).
این حدیث در HadeethEnc.comهر حدیث، درجه، شرح و فایده در اینجا دقیقاً همانگونه که HadeethEnc.com منتشر میکند، بر پایهٔ شرایط بازنشر آن، نشان داده شده است. درجه نام کسی را که حکم داده است نمیآورد. ترجمهها و شرحها از نویسندگان خودِ آن است و برخی احکامی را بیان میکنند؛ بازبینان سبیل آنها را بررسی نکردهاند. حدیث عربی، متن اصلی است. منبع: HadeethEnc.com