از ابوهریره ـ رضی الله عنه ـ روایت است که گفت: هرگاه رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ در نماز تکبیر [احرام] میگفت، پیش از آنکه قرائت را آغاز کند، اندکی توقف میکرد. گفتم: پدر و مادرم به فدایت یا رسول الله، در سکوت بین تکبیر و قرائت چه میگویید؟ فرمود: «میگویم: اللهُمَّ بَاعِدْ بَيْنِي وَبَيْنَ خَطَايَايَ كَمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ، اللهُمَّ نَقِّنِي مِنْ خَطَايَايَ كَمَا يُنَقَّى الثَّوْبُ الْأَبْيَضُ مِنَ الدَّنَسِ، اللهُمَّ اغْسِلْنِي مِنْ خَطَايَايَ بِالثَّلْجِ وَالْمَاءِ وَالْبَرَدِ»: «خداوندا میان من و گناهانم دوری انداز چنانکه مشرق و مغرب را از هم دور ساختهای. خداوندا مرا از گناهانم پاک کن چنانکه لباس سفید از چرک پاک میشود. خداوندا مرا از گناهانم با برف و آب و تگرگ بشوی».
بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارنددرجهصحیح است
شرح
هرگاه پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ برای شروع نماز تکبیر میگفت، پیش از قرائت فاتحه اندکی توقف میکرد و در این فاصله نمازش را با گفتن برخی دعاها آغاز میکرد. و یکی از دعاهایی که در آغاز نماز میخواند، این دعاست: «اللَّهمَّ باعِدْ بَيْني وبَيْن خَطايايَ كما باعَدْتَ بَيْنَ المشرِقِ والمغرِبِ، اللَّهمَّ نقِّني مِن خَطاياي كما يُنقَّى الثَّوبُ الأبيضُ مِن الدَّنَسِ، اللَّهمَّ اغسِلْني مِن خَطايايَ بالماءِ والثَّلجِ والبَرَدِ»: «خداوندا میان من و گناهانم دوری انداز چنانکه مشرق و مغرب را از هم دور ساختهای. خداوندا مرا از گناهانم پاک کن چنانکه لباس سفید از چرک پاک میشود. خداوندا مرا از گناهانم با برف و آب و تگرگ بشوی». رسول خدا الله عزوجل را به دعا میخواند تا میان او و گناهان فاصله اندازد تا گرفتار و مرتکب آنها نشود، چنان دوری و فاصلهای که با وجود آن دیداری میسر نباشد، همانطور که مشرق و مغرب هرگز به هم نمیرسند؛ و اگر در او ناپاکیای هست آن را پاک سازد چنانکه چرک از لباس سفید زدوده میشود؛ و او را از گناهانش بشوید و گرما و داغی آن را با این سه پاک کنندهی سرد یعنی آب و برف و تگرگ، سرد نماید.
فواید
آهسته خواندن دعای استفتاح، هرچند نماز جهری باشد.
اشتیاق صحابه ـ رضی الله عنهم ـ به شناخت احوال پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ در حرکات و سَکَنات ایشان.
صیغههای دیگری نیز برای دعای استفتاح وارد شده که بهتر است همهٔ دعاهای استفتاح وارد شده و ثابت از پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ خوانده شوند، گاه این را بخواند و گاه دیگری را.
مرجع
صحيح البخاري (1/ 149) (744).
صحيح مسلم (1/ 419) (598).
الإلمام بشرح عمدة الأحكام، لإسماعيل الأنصاري (1/ 118).
تيسير العلام شرح عمدة الأحكام، للبسام (ص143).
تنبيه الأفهام شرح عمدة الأحكام، لابن عثيمين (2/ 186).
هر حدیث، درجه، شرح و فایده در اینجا دقیقاً همانگونه که HadeethEnc.com منتشر میکند، بر پایهٔ شرایط بازنشر آن، نشان داده شده است. درجه نام کسی را که حکم داده است نمیآورد. ترجمهها و شرحها از نویسندگان خودِ آن است و برخی احکامی را بیان میکنند؛ بازبینان سبیل آنها را بررسی نکردهاند. حدیث عربی، متن اصلی است. منبع: HadeethEnc.com