اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ القَبْرِ، وَمِنْ عَذَابِ النَّارِ، وَمِنْ فِتْنَةِ المَحْيَا وَالمَمَاتِ، وَمِنْ فِتْنَةِ المَسِيحِ الدَّجَّالِ»: «یا الله من از عذاب قبر و از عذاب دوزخ و از فتنهٔ زندگی و مرگ و از فتنهٔ مسیح دجال به تو پناه می‌آورم

پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ پس از تشهد پایانی و پیش از سلام، در نماز از چهار چیز به الله پناه می‌برد و ما را امر کرده تا از آنها به الله پناه ببریم: نخست: از عذاب قبر. دوم: از عذاب آتش و آن در روز قیامت است. سوم: از فتنهٔ زندگی از جمله شهوت‌های حرام دنیا و شبهات گمراه کنندهٔ آن؛ و از فتنهٔ مرگ یعنی لحظهٔ احتضار و انحراف از اسلام یا سنت یا از فتنهٔ قبر مانند سؤال دو فرشته. چهارم: فتنهٔ مسیح دجال که در آخر الزمان خروج می‌کند و الله با او بندگانش را می‌آزماید و به دلیل بزرگی فتنه‌ی او و گمراه‌گری‌اش، به طور مشخص از او نام برده شده است.

1. این استعاذه از دعاهای مهم و جامع است زیرا شامل پناه بردن از شر و بدی‌های دنیا و آخرت است.
2. ثبوت عذاب قبر و اینکه عذاب قبر حق است.
3. خطر فتنه و اهمیت یاری جستن از الله تعالی و دعا برای نجات از آن.
4. اثبات خروج دجال و بزرگی فتنهٔ او.
5. استحباب این دعا در پی تشهد اخیر.
6. مستحب بودن دعا پس از کار نیک.

صحيح البخاري (2/ 99) (1377). صحيح مسلم (1/ 412) (588). الإلمام بشرح عمدة الأحكام، لإسماعيل الأنصاري (1/ 172). تيسير العلام شرح عمدة الأحكام، للبسام (ص212). خلاصة الكلام شرح عمدة الأحكام، لفيصل آل مبارك (ص96).