خواندن این دعا را در پی هر نماز ترک نکن: اللَّهُمَّ أَعِنِّي عَلَى ذِكْرِكَ وَشُكْرِكَ وَحُسْنِ عِبَادَتِكَ»: «بارالها، مرا در ذکر و یادت و شکر و سپاست و عبادت نیکویت یاری بفرما
از مُعاذ بن جبل رضی الله عنه روایت است که میگوید: رسول الله صلی الله علیه وسلم دست او را گرفت و فرمود: «يَا مُعَاذُ، وَاللَّهِ إِنِّي لَأُحِبُّكَ»: «ای معاذ، به الله سوگند که تو را دوست دارم». سپس فرمود: «أُوصِيكَ يَا مُعَاذُ لَا تَدَعَنَّ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ تَقُولُ: اللَّهُمَّ أَعِنِّي عَلَى ذِكْرِكَ وَشُكْرِكَ وَحُسْنِ عِبَادَتِكَ»: «ای معاذ، توصیهات میکنم، خواندن این دعا را در پی هر نماز ترک نکن: اللَّهُمَّ أَعِنِّي عَلَى ذِكْرِكَ وَشُكْرِكَ وَحُسْنِ عِبَادَتِكَ»: «بارالها، مرا در ذکر و یادت و شکر و سپاست و عبادت نیکویت یاری بفرما».
به روایت ابوداوود و نسائی و احمددرجهصحیح است
شرح
پیامبر صلی الله علیه وسلم دست مُعاذ رضی الله عنه را میگیرد و خطاب به او میفرماید: به الله سوگند که من تو را دوست دارم؛ و ای معاذ، توصیهات میکنم که در پایان هر نماز خواندن این دعا را ترک نکنی: «اللَّهُمَّ أَعِنِّي عَلَى ذِكْرِكَ» (بارالها مرا بر ذکر خود یاری ده) در هر سخن و عملی که مرا به طاعت نزدیک سازد؛ «وشُكْرِك» (و بر انجام شکرت) به سبب نعمتها و جهت دور شدن زیانها و نقمتها؛ «وَحُسْنِ عِبَادَتِكَ» (و بر عبادت نیکویت) که توام با اخلاص برای تو و پیروی از پیامبر صلی الله علیه وسلم باشد.
فواید
مشروعیت خبر دادن به دیگری، که او را به خاطر الله دوست دارید.
مستحب بودن این دعا در پایان هر نماز فرض و نفل.
دعایی با این الفاظ کم و مختصر، خواستههای دنیا و آخرت را دربر دارد.
از فواید محبت در راه الله همین توصیه به حق و نصیحت یکدیگر و همکاری در مسیر نیکوکاری و تقواست.
طیبی میگوید: «ذکر و یاد الله سرآغاز گشایش سینه است و شکر او وسیلهٔ دست یافتن به نعمتهای مستجاب است و عبادت نیکویی که از او خواسته شده، دور شدن از هر چیزی است که او را از الله مشغول بدارد.
مرجع
سنن أبي داود (2/ 630) (1522).
سنن النسائي (3/ 53) (1303).
مسند أحمد (36/ 429) (22119).
بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين، لسليم الهلالي (1/ 450).
تطريز رياض الصالحين، لفيصل آل مبارك (ص259).
شرح رياض الصالحين، لابن عثيمين (3/ 264).
كنوز رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين (6/ 284).
نزهة المتقين شرح رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين (1/ 353).
هر حدیث، درجه، شرح و فایده در اینجا دقیقاً همانگونه که HadeethEnc.com منتشر میکند، بر پایهٔ شرایط بازنشر آن، نشان داده شده است. درجه نام کسی را که حکم داده است نمیآورد. ترجمهها و شرحها از نویسندگان خودِ آن است و برخی احکامی را بیان میکنند؛ بازبینان سبیل آنها را بررسی نکردهاند. حدیث عربی، متن اصلی است. منبع: HadeethEnc.com