به اندازه‌ای که حیضت طول می‌کشید منتظر بمان، سپس غسل کن

یکی از زنان صحابه از ادامۀ خروج خون به رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ شکایت برد، پس پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ او را امر نمود تا به همان اندازه‌ای که قبل از این وضعیت جدید، حیض او طول می‌کشیده، صبر کند و نماز نگزارد، سپس غسل کند و نماز را به جا بیاورد و او از روی استحباب برای هر نماز غسل می‌کرد.

1. استحاضه یعنی پس از پایان ایام معمول حیض، خون‌ریزی زن ادامه داشته باشد.
2. زنی که دچار استحاضه است خودش را به اندازهٔ روزهایی که قبلا حیض می‌شد - یعنی پیش از دچار شدن به استحاضه - در عادت ماهیانه به حساب می‌آورد.
3. اگر روزهای عادت ماهیانهٔ اصلی‌اش گذشت، اگرچه خون استحاضه همچنان خارج شود، خودش را از حیض پاک دانسته و غسل حیض را انجام می‌دهد.
4. غسل برای زنی که در حال استحاضه است، برای هر نماز واجب نیست و غسل آن بانوی صحابی ـ رضی الله عنها ـ اجتهاد خودش بود و اگر واجب بود بی‌شک پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ آن را بیان می‌کرد.
5. برای زنی که در استحاضه است لازم است که برای هر نماز وضو بگیرد، زیرا بی‌وضویی او دائمی است و قطع نمی‌شود. مانند هر کسی که بی‌وضویی او مداوم است مثل کسی که مبتلا به سلسلة البول است یا همواره دفع باد دارد.
6. انسان باید دربارهٔ هر امر دینی که دچار اشکال یا سوال است از علما بپرسد. چنانکه این زن نیز مشکل خود را با پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ مطرح کرد و دربارهٔ خون‌ریزی‌ زیادش سوال نمود.

صحيح مسلم (1/ 264) (334). توضيح الأحكام، للبسام (1/ 447). شرح النووي على مسلم، (4/ 25). فتح ذي الجلال والإكرام بشرح بلوغ المرام، لابن عثيمين (1/ 390).