عن أُمِّ عَطِيَّةَ رَضي الله عنها، وكَانَتْ بايَعَت النبيَّ صلى الله عليه وسلم، قالت: كُنَّا لا نَعُدّ الكُدرَةَ والصُّفْرَةَ بعدَ الطُّهرِ شيئًا.
از ام عطیة ـ رضی الله عنها ـ که با پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ بیعت کرده بود روایت است که گفت: ما تیرگی و زردی پس از پاکی را چیزی به حساب نمیآوردیم.
به روایت ابوداوود با همین لفظ؛ و بخاری آن را بدون اضافهٔ «بعد از طهر» روایت کرده استدرجهصحیح است
شرح
بانوی صحابی، ام عَطیة ـ رضی الله عنها ـ خبر میدهد که زنان در دوران پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ پس از پاک شدن از حیض، آبی را که از شرمگاه خارج میشود - و رنگش به تیرگی یا زردی میزند - حیض به حساب نمیآوردند و به خاطر آن نماز و روزه را ترک نمیکردند.
فواید
- مایعی که از شرمگاه زن پس از پاکی از حیض بیرون میآید، چیزی به حساب نمیآید، اگرچه تیرگی یا زردی آن ناشی از خون باشد.
- خارج شدن تیرگی یا زردی اگر در زمان حیض باشد، حیض به شمار میآید، زیرا خونی است که در وقت آن خارج شده، اگر چه مخلوط با آب باشد.
- زن پس از پاکی، نماز را به سبب تیرگی یا زردی ترک نمیکند، بلکه وضو میگیرد و نمازش را به جا میآورد.
مرجع
صحيح البخاري (1/ 72) (326). سنن أبي داود (1/ 226) (307). توضيح الأحكام، للبسام (1/ 450). سُبل السلام، للصنعاني (1/ 153).