از مادر مؤمنان، میمونه ـ رضی الله عنها ـ روایت است که گفت: برای رسول الله ـ صلى الله عليه وسلم ـ آب فراهم کردم (تا غسل جنابت انجام دهد)، پس ایشان را با پارچهای [از دیدگان] پوشاندم. ایشان بر دستانش آب ریخت و آن دو را شست، سپس با دست راست بر دست چپ آب ریخت و شرمگاه خود را شست، سپس دستانش را به زمین زد و آنها را [به زمین] کشید و سپس شست، آنگاه مضمضه و استنشاق نمود و صورت و ساعدهای دستش را شست؛ سپس روی سرش آب ريخت و بدنش را شست. آنگاه کمی جابجا شد و پاهايش را شست. سپس برای پیامبر تکه پارچهای آوردم [تا خود را خشک کند] ولی آن را نگرفت و شروع به خشک کردن خود با تکان دادن دستش نمود.
بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارنددرجهصحیح است
شرح
ام المؤمنین میمونه ـ رضی الله عنها ـ از روش غسل جنابت پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ خبر میدهد. چنانکه ایشان برای پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ آبی جهت غسل میآورد و ایشان را با پارچهای میپوشاند و پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ چنین عمل میکند:
نخست: پیش از وارد کردن دستها در ظرف آب، بر دستانش آب میریزد و آنها را میشوید.
دوم: با دست راست بر دست چپش آب میریزد و شرمگاهش را میشوید؛ تا آثار جنابت از بین برود و پاک شود.
سوم: با دستش به زمین میزند و آن را به زمین میکشد تا آلودگی را آن بزداید.
چهارم: مضمضه میکند؛ یعنی آب را در دهان خود نموده و میچرخاند و سپس بیرون میریزد؛ و استنشاق میکند، یعنی برای پاک کردن بینی، آب را با نفس کشیدن به داخل بینی وارد میکند و سپس آن را بیرون میریزد.
پنجم: صورت و دستانش را تا آرنج میشوید.
ششم: آب بر سر خود میریزد.
هفتم: و بر سایر بدن خود آب میریزد.
هشتم: سپس جابجا میشود و پاهایش را در جای دیگری میشوید، زیرا قبلا آنها را نشسته است.
آنگاه تکه پارچهای برای ایشان میآورند تا خود را با آن خشک کند، اما آن را نمیگیرد و با دستان خود آب را از بدنش خشک میکند و دستانش را تکان میدهد تا آب آن بریزد.
فواید
توجه همسران پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ به توصیف جزئیات زندگی ایشان برای آموزش امت.
این روش غسل، یکی از روشهای غسل کامل جنابت است که از پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ ثابت شده است، اما حداقل غسل که برای رفع جنابت کفایت میکند این است که همراه با مضمضه و استنشاق آب را به همهٔ بدنش برساند.
خشک کردن بدن با حوله یا رها کردن آن پس از غسل یا وضو مباح است.
مرجع
صحيح البخاري (1/ 63) (276).
صحيح مسلم (1/ 254) (317).
تيسير العلام شرح عمدة الأحكام، للبسام (ص64).
تنبيه الأفهام شرح عمدة الأحكام، لابن عثيمين (1/ 78).
هر حدیث، درجه، شرح و فایده در اینجا دقیقاً همانگونه که HadeethEnc.com منتشر میکند، بر پایهٔ شرایط بازنشر آن، نشان داده شده است. درجه نام کسی را که حکم داده است نمیآورد. ترجمهها و شرحها از نویسندگان خودِ آن است و برخی احکامی را بیان میکنند؛ بازبینان سبیل آنها را بررسی نکردهاند. حدیث عربی، متن اصلی است. منبع: HadeethEnc.com