عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضيَ اللهُ عنهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنَّ فِي الْجَنَّةِ شَجَرَةً يَسِيرُ الرَّاكِبُ الْجَوَادَ الْمُضَمَّرَ السَّرِيعَ مِائَةَ عَامٍ مَا يَقْطَعُهَا».
از ابوسعید خُدری رضی‌الله‌عنه روایت است که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمودند: «إِنَّ فِي الْجَنَّةِ شَجَرَةً يَسِيرُ الرَّاكِبُ الْجَوَادَ الْمُضَمَّرَ السَّرِيعَ مِائَةَ عَامٍ مَا يَقْطَعُهَا». یعنی: «در بهشت درختی است که سوارکار بر اسبی ورزیده، تندرو و تیزپا، صد سال [در سایهٔ آن] می‌راند و آن را به پایان نمی‌رساند».
بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارنددرجهصحیح است
شرح
پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم خبر داده‌اند که در بهشت درختی است که سوارکاری بر اسبی که برای مسابقه آماده شده و در دویدنش تیزرو است، صد سال زیر آن حرکت می‌کند و به انتهای [سایهٔ] شاخه‌هایش نمی‌رسد.
فواید
- این حدیث، وسعت بهشت و بزرگیِ درختان آن را بیان می‌کند.
مرجع
صحيح البخاري (8/ 114) (6553). صحيح مسلم (4/ 2176) (2828). نزهة المتقين شرح رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين (2/ 1289). بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين، لسليم الهلالي (3/ 345). تطريز رياض الصالحين، لفيصل مُبَارَك (ص1086).