عموی پیامبر صلی الله علیه وسلم، عباس بن عبدالمطلب ـ رضی الله عنه ـ از پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ درخواست نمود تا دعایی به او بیاموزد که از الله بخواهد؛ پس ایشان ـ صلی الله علیه وسلم ـ به او یاد می‌دهد تا از الله عافیت و سلامتی از آفات و عیوب را در دین و دنیا و آخرت بخواهد. عباس می‌گوید: پس از چند روز باری دیگر نزد ایشان ـ صلی الله علیه وسلم ـ برگشتم و از او خواستم تا دعایی دیگر به من بیاموزد که از الله عزوجل بخواهم. پس رسول خدا با محبت به عمویش می‌فرماید: ای عباس، ای عموی فرستادهٔ الله، برای دفع هر زیانی و جلب هر خیر و نفعی در دنیا و آخرت، از الله عافیت بخواه.
- تکرار همان پاسخ توسط پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ خطاب به عباس که برای بار دوم از او همان سوال را کرده بود، نشان می‌دهد که عافیت بهترین چیزی است که بنده از پروردگارش می‌خواهد.
- بیان فضل عافیت و اینکه خیر و دنیا و آخرت را در خود دارد.
- حرص صحابه ـ رضوان الله علیهم ـ و توجه آنان به افزودن بر علم و خیر.
سنن الترمذي (5/ 491) (3514). مسند أحمد (3/ 303) (1783). نزهة المتقين شرح رياض الصالحين (2/ 1014). كنوز رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين (17/ 468). بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين، لسليم الهلالي (2/ 566). تطريز رياض الصالحين، لفيصل المبارك (ص815). شرح رياض الصالحين، لابن عثيمين (6/ 40).