دو حدیث مذکور از دلایل تحریم ظلم و ستم می باشند و شامل همه ی انواع ظلم می شوند از جمله شرک ورزیدن به الله متعال. و اینکه در هر دو حدیث می فرماید: «الظُّلْمَ ظُلُمَاتٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ» به این معناست که نتیجه ی ظلم انسان در دنیا، تاریکی های متوالی برای او در روز قیامت می باشد چنانکه نمی تواند راهش را پیدا کند. و اینکه در حدیث دوم فرمود: «واتَّقُوا الشُّحَّ، فَإِنَّه أَهْلَكَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ» در مورد بخل و آز هشدار می دهد و بیان می کند که چون این صفت زشت و ناپسند در جامعه ترویج پیدا کند، نشانه ی هلاکت و نابودی آن می باشد؛ چون بخل یکی از اسباب ظلم و تعدی و تجاوز و خونریزی است.
صحيح البخاري, تأليف: محمد بن إسماعيل البخاري, تحقيق: محمد زهير بن ناصر الناصر, دار طوق النجاة ترقيم محمد فؤاد عبدالباقي, ط 1422هـ. صحيح مسلم, تأليف: مسلم بن حجاج النيسابوري, تحقيق: محمد فؤاد عبدالباقي, دار إحياء التراث العربي. فتح ذي الجلال والاكرام بشرح بلوغ المرام، للشيخ ابن عثيمين، مدار الوطن للنشر - الطبعة الأولى 1430 - 2009م. منحة العلام في شرح بلوغ المرام، لعبد الله الفوزان، دار ابن الجوزي، ط1 ، 1428هـ. توضِيحُ الأحكَامِ مِن بُلوُغ المَرَام، للبسام، مكتَبة الأسدي، مكّة المكرّمة، الطبعة: الخامِسَة، 1423 هـ - 2003 م.