پرش به محتوا
احادیث با شرح

از رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ دربارهٔ بیشترین چیزی که مردم را وارد بهشت می‌کند پرسیده شد؛ ایشان فرمودند: «تقوای الله و اخلاق نیک

عن أبي هريرة رضي الله عنه قال: سُئِلَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أَكْثَرِ مَا يُدْخِلُ النَّاسَ الْجَنَّةَ، فَقَالَ: «تَقْوَى اللهِ وَحُسْنُ الْخُلُقِ»، وَسُئِلَ عَنْ أَكْثَرِ مَا يُدْخِلُ النَّاسَ النَّارَ فَقَالَ: «الْفَمُ وَالْفَرْجُ».
از ابوهریره ـ رضی الله عنه ـ روایت است که گفت: از رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ دربارهٔ بیشترین چیزی که مردم را وارد بهشت می‌کند پرسیده شد؛ ایشان فرمودند: «تقوای الله و اخلاق نیک»؛ و دربارهٔ بیشترین چیزی که مردم را به دوزخ می‌اندازد پرسیدند، فرمودند: «دهان و شرمگاه».
به روایت ترمذی و ابن‌ماجه و احمددرجهحسن صحیح است
شرح

پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ بیان داشته که بزرگ‌ترین اسبابی که انسان را وارد بهشت می‌کند، دو چیز است: تقوای الله و اخلاق نیک. تقوای الله یعنی آنکه میان خودت و عذاب الله مانع و حافظی قرار دهی و آن با انجام اوامر و دوری از نواهی پروردگار است. و اخلاق نیک: با گشاده‌رویی و بخشندگی و آزار نرساندن به دیگران می‌باشد. و اینکه بزرگ‌ترین اسبابی که مردم را به دوزخ می‌کشاند دو چیز است: زبان و شرمگاه. از جمله گناهان زبان: دروغ و غیبت و سخن‌چینی و سایر گناهان است. و از جمله گناهان شرمگاه: زنا و لواط و ... است.

فواید
  1. وارد شدن به بهشت اسبابی دارد که وابسته به الله است، از جمله: تقوای الله؛ و اسباب دیگری دارد که وابسته به مردم است، از جملهٔ اخلاق نیک.
  2. خطر زبان بر صاحبش و اینکه از اسباب ورود به دوزخ است.
  3. خطر شهوات و فواحش بر انسان و اینکه از بیشترین اسباب افتادن در دوزخ است.
مرجع

سنن الترمذي (3/ 536) (2004). سنن ابن ماجه (5/ 318) (4246). مسند أحمد (13/ 287) (7907). توضيح الأحكام من بلوغ المرام، للبسام (7/ 509). منحة العلام في شرح بلوغ المرام، لعبد الله الفوزان (10/ 369). فتح ذي الجلال والإكرام، لابن عثيمين (6/ 453). سبل السلام بشرح بلوغ المرام، للصنعاني (2/ 696).

این حدیث در HadeethEnc.com
اخلاق پسندیده

هر حدیث، درجه، شرح و فایده در اینجا دقیقاً همان‌گونه که HadeethEnc.com منتشر می‌کند، بر پایهٔ شرایط بازنشر آن، نشان داده شده است. درجه نام کسی را که حکم داده است نمی‌آورد. ترجمه‌ها و شرح‌ها از نویسندگان خودِ آن است و برخی احکامی را بیان می‌کنند؛ بازبینان سبیل آن‌ها را بررسی نکرده‌اند. حدیث عربی، متن اصلی است. منبع: HadeethEnc.com