نزد او برو و به او بگو که تو از اهل دوزخ نیستی بلکه از اهل بهشتی

پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ ثابت بن قیس ـ رضی الله عنه ـ را نیافت و دربارهٔ ایشان پرسید. پس مردی گفت: من خبرش و سبب غیبتش را برای شما می‌آورم. پس نزد او رفت و او را در خانه‌اش سر به زیر و غمگین یافت. پس پرسید: تو را چه شده است؟ ثابت هم شری را که گرفتارش شده بود با او در میان گذاشت؛ زیرا او صدایش را از صدای پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ بالاتر می‌برد و الله تعالی کسی را که چنین کند تهدید کرده که عملش را باطل می‌کند و از اهل دوزخ است! آن مرد نزد پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ بازمی‌گردد و در این مورد به او خبر می‌دهد و پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ او را امر می‌کند که نزد ثابت برگردد و او را بشارت دهد که از اهل دوزخ نیست، بلکه از اهل بهشت است، زیرا آفرینش او چنین بود که صدایش ذاتا بلند باشد و ایشان خطیب پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ و خطیب انصار بود.

1. بیان فضیلت ثابت بن قیس ـ رضی الله عنه ـ و اینکه او از اهل بهشت است.
2. توجه پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ نسبت به اصحابش و اینکه جویای حال و وضع آنان بودند.
3. ترس صحابه ـ رضوان الله علیهم ـ و بیم آنان از اینکه اعمال‌شان نابود شود.
4. وجوب رعایت ادب هنگام مخاطب قرار دادن پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ در زمان حیاتش و پایین آوردن صدا هنگام شنیدن سنت پس از وفاتش.

صحيح البخاري (4/ 201) (3613)، صحيح مسلم (1/ 110) (119)، فتح الباري لابن حجر (6/ 620)، عمدة القاري شرح صحيح البخاري (16/ 146)، النهاية في غريب الحديث والأثر (ص 183).