An-Noor

أَفِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌ أَمِ ٱرْتَابُوٓا۟ أَمْ يَخَافُونَ أَن يَحِيفَ ٱللَّهُ عَلَيْهِمْ وَرَسُولُهُۥ ۚ بَلْ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ ۵۰

{50} Mwenyezi Mungu alisema katika kuwalaumu kwa kukengeuka hukumu ya Sheria: “Je, wana maradhi katika nyoyo zao." Yaani, ugonjwa ambao uliondoa moyo kutoka kwa afya yake na kuondoa fahamu zake, kwa hivyo ikawa kama mgonjwa ambaye anaonyesha kile kinachomfaidi na kukubali kile kinachomdhuru. ''Au wanaona shaka;'' yaani, wakatia shaka na nyoyo zao zikaingiwa na wasiwasi juu ya hukumu ya Mwenyezi Mungu na Mtume wake, na wakamtuhumu kuwa hatawali kwa haki. ''Au wanaogopa ya kuwa Mwenyezi Mungu na Mtume wake watawadhulumu?'' Yaani, anawahukumu kwa hukumu ya dhuluma na unyanyasaji; lakini haya ndiyo maelezo yao, ''Bali hao ndio madhalimu.'' Na ama hukumu ya Mwenyezi Mungu na Mtume wake, ndani yake kuna uadilifu wa juu kabisa, uadilifu, na kuikubali hekima. "Na ni nani aliye mbora zaidi katika kuhukumu kuliko Mwenyezi Mungu katika hukumu kwa watu wenye yakini?'' Katika aya hizi, kuna ushahidi kwamba imani siyo msemo tu mpaka amali ihusishwe nayo. Na ndiyo maana imani inakataliwa kwa wale wanaogeuka kutoka kwa utii na wajibu wa utii kwa utawala wa Mwenyezi Mungu na Mtume wake kwa hali yoyote, na kwamba wale ambao hawamtii wanaonyesha ugonjwa moyoni mwake na mashaka katika imani yake. Ni haramu kutokuamini masharti ya sheria, na kufikiria kuwa ni kinyume na haki na hekima.