۱
وَأَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ عَدَدَ مَنْ سَبَّحَكَ وَقَدَّسَكَ، وَسَجَدَ لَكَ وَعَظَّمَكَ، مِنْ يَوْمِ خَلَقْتَ الدُّنْيَا إِلَى يَوْمِ القِيَامَةِ فِي كُلِّ يَوْمٍ أَلْفَ مَرَّةٍ، وَأَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ عَدَدَ كُلِّ سَنَةٍ خَلَقْتَهُمْ فِيهَا، مِنْ يَوْمِ خَلَقْتَ الدُّنْيَا إِلَى يَوْمِ القِيَامَةِ فِي كُلِّ يَوْمٍ أَلْفَ مَرَّةٍ، وَأَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ عَدَدَ السَّحَابِ الجَارِيَةِ، وَأَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ عَدَدَ الرِّيَاحِ الذَّارِيةِ، مِنْ يَوْمِ خَلَقْتَ الدُّنْيَا إِلَى يَوْمِ القِيَامَةِ فِي كُلِّ يَوْمٍ أَلْفَ مَرَّةٍ، وَأَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ عَدَدَ مَا هَبَّتِ الرِّيَاحُ عَلَيْهِ، وَحَرَّكَتْهُ مِنَ الأَغْصَانِ وَالأَشْجَارِ، وَالأَوْرَاقِ وَالثِّمَارِ وَالأَزْهَارِ، وَعَدَدَ مَا خَلَقْتَ عَلَى قَرَارِ أَرْضِكَ وَمَا بَيْنَ سَمَاوَاتِكَ، مِنْ يَوْمِ خَلَقْتَ الدُّنْيَا إِلَى يَوْمِ القِيَامَةِ فِي كُلِّ يَوْمٍ أَلْفَ مَرَّةٍ، وَأَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ عَدَدَ أَمْوَاجِ بِحَارِكَ، مِنْ يَوْمِ خَلَقْتَ الدُّنْيَا إِلَى يَوْمِ القِيَامَةِ فِي كُلِّ يَوْمٍ أَلْفَ مَرَّةٍ، وَأَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ عَدَدَ الرَّمْلِ وَالحَصَى وَكُلِّ حَجَرٍ وَمَدَرٍ خَلَقْتَهُ فِي مَشَارِقِ الأَرْضِ وَمَغَارِبِهَا، سَهْلِهَا وَجِبَالِهَا وَأَوْدِيَتِهَا، مِنْ يَوْمِ خَلَقْتَ الدُّنْيَا إِلَى يَوْمِ القِيَامَةِ فِي كُلِّ يَوْمٍ أَلْفَ مَرَّةٍ، وَأَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ عَدَدَ نَبَاتِ الأَرْضِ فِي قِبْلَتِهَا وَجَوْفِهَا، وَشَرْقِهَا وَغَرْبِهَا، وَسَهْلِهَا وَجِبَالِهَا، مِنْ شَجَرٍ وَثَمَرٍ وَأَوْرَاقٍ وَزَرْعٍ وَجَمِيعِ مَا أَخْرَجَتْ، وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا مِنْ نَبَاتِهَا وَبَرَكَاتِهَا مِنْ يَوْمِ خَلَقْتَ الدُّنْيَا إِلَى يَوْمِ القِيَامَةِ فِي كُلِّ يَوْمٍ أَلْفَ مَرَّةٍ، وَأَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ عَدَدَ مَا خَلَقْتَ مِنَ الإِنْسِ وَالجِنِّ وَالشَّيَاطِينِ، وَمَا أَنْتَ خَالِقُهُ مِنْهُمْ إِلَى يَوْمِ القِيَامَةِ فِي كُلِّ يَوْمٍ أَلْفَ مَرَّةٍ، وَأَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ عَدَدَ كُلِّ شَعْرَةٍ فِي أَبْدَانِهِمْ وَوُجُوهِهِمْ وَعَلَى رُؤُوسِهِمْ، مُنْذُ خَلَقْتَ الدُّنْيَا إِلَى يَوْمِ القِيَامَةِ فِي كُلِّ يَوْمٍ أَلْفَ مَرَّةٍ، وَأَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ عَدَدَ أَنْفَاسِهِمْ وَأَلْفَاظِهِمْ وَأَلْحَاظِهِمْ، مِنْ يَوْمِ خَلَقْتَ الدُّنْيَا إِلَى يَوْمِ القِيَامَةِ فِي كُلِّ يَوْمٍ أَلْفَ مَرَّةٍ، وَأَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ عَدَدَ طَيَرَانِ الجِنِّ وَخَفَقَانِ الإِنْسِ، مِنْ يَوْمِ خَلَقْتَ الدُّنْيَا إِلَى يَوْمِ القِيَامَةِ فِي كُلِّ يَوْمٍ أَلْفَ مَرَّةٍ، وَأَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ عَدَدَ كُلِّ بَهِيمَةٍ خَلَقْتَهَا عَلَى أَرْضِكَ صَغِيرَةً وَكَبِيرَةً، فِي مَشَارِقِ الأَرْضِ وَمَغَارِبِهَا، مِمَّا عُلِمَ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُ عِلْمَهُ إِلَّا أَنْتَ مِنْ يَوْمِ خَلَقْتَ الدُّنْيَا إِلَى يَوْمِ القِيَامَةِ فِي كُلِّ يَوْمٍ أَلْفَ مَرَّةٍ، وَأَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ عَدَدَ مَنْ صَلَّى عَلَيْهِ، وَعَدَدَ مَنْ لَمْ يُصَلِّ عَلَيْهِ، وَعَدَدَ مَنْ يُصَلِّي عَلَيْهِ إِلَى يَوْمِ القِيَامَةِ فِي كُلِّ يَوْمٍ أَلْفَ مَرَّةٍ، وَأَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ عَدَدَ الأَحْيَاءِ وَالأَمْوَاتِ، وَعَدَدَ مَا خَلَقْتَ مِنْ حِيتَانٍ وَطَيْرٍ وَنَمْلٍ وَنَحْلٍ وَحَشَرَاتٍ، وَأَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ فِي اللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى، وَأَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ فِي الآخِرَةِ وَالأُولَى، وَأَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ مُنْذُ كَانَ فِي المَهْدِ صَبِيًّا، إِلَى أَنْ صَارَ كَهْلًا مَهْدِيًّا، فَقَبَضْتَهُ إِلَيْكَ عَدْلًا مَرْضِيًّا، لِتَبْعَثَهُ شَفِيعًا، وَأَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ عَدَدَ خَلْقِكَ وَرِضَی نَفْسِكَ وَزِنَةَ عَرْشِكَ وَمِدَادَ كَلِمَاتِكَ، وَأَنْ تُعْطِيَهُ الوَسِيلَةَ وَالفَضِيلَةَ، وَالدَّرَجَةَ الرَّفِيعَةَ، وَالحَوْضَ المَوْرُودَ، وَالمَقَامَ المَحْمُودَ، وَالعِزَّ المَمْدُودَ، وَأَنْ تُعَظِّمَ بُرْهَانَهُ، وَأَنْ تُشَرِّفَ بُنْيَانَهُ، وَأَنْ تَرْفَعَ مَكَانَهُ، وَأَنْ تَسْتَعْمِلَنَا يَا مَوْلَانَا بِسُنَّتِهِ، وَأَنْ تُمِيتَنَا عَلَى مِلَّتِهِ، وَأَنْ تَحْشُرَنَا فِي زُمْرَتِهِ، وَتَحْتَ لِوَائِهِ، وَأَنْ تَجْعَلَنَا مِنْ رُفَقَائِهِ، وَأَنْ تُورِدَنَا حَوْضَهُ، وَأَن تَسْقِيَنَا بِكَأْسِهِ، وَأَنْ تَنْفَعَنَا بِمَحَبَّتِهِ، وَأَنْ تَتُوبَ عَلَيْنَا، وَأَنْ تُعَافِيَنَا مِنْ جَمِيعِ البَلَاءِ وَالبَلْوَاءِ وَالفِتَنِ، مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ، وَأَنْ تَرْحَمَنَا، وَأَنْ تَعْفُوَ عَنَّا وَتَغْفِرَ لَنَا، وَلِجَمِيعِ المُؤْمِنِينَ وَالمُؤْمِنَاتِ، وَالمُسْلِمِينَ وَالمُسْلِمَاتِ، الأَحْيَاءِ مِنْهُمْ وَالأَمْوَاتِ، وَالحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ العَالَمِینَ، وَهُوَ حَسْبِي وَنِعْمَ الوَكِيلُ، وَلا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ العَلِيِّ العَظِيمِ.
Wa an tuṣalli ʿalayhi wa ʿalā ālihi ʿadada man sabbaḥaka wa qaddasaka, wa sajada laka, wa ʿaẓẓamaka min yawma khalaqtad dunyā ilā yawmil qiyāmati fī kulli yawmin alfa marrah, wa an tuṣalli ʿalayhi wa ʿalā ālihi ʿadada kulli sanatin khalaqtahum fīhā, min yawmin khalaqtad dunyā ilā yawmil qiyāmati fī kulli yawmin alfa marrah, wa an tuṣalli ʿalayhi wa ʿalā ālihi ʿadadas saḥābil jāriyati, wa an tuṣalli ʿalayhi wa ʿalā ālihi ʿadadar riyāḥidh dhāriyati, min yawmi khalaqta dunyā ilā yawmil qiyāmati fī kulli yawmin alfa marrah, wa an tuṣalli ʿalayhi wa ʿalā ālihi ʿadada mā habbatir riyāḥu ʿalayhi, wa ḥarrakat-hu minal aghsāni wal ashjāri, wal awrāqi wath thimāri wal azhāri, wa ʿadada ma khalaqta ʿalā qarāri arḍika wamā bayna samāwātika, min yawmi khalaqtad dunyā ilā yawmil qiyāmati fī kulli yawmin alfa marrah, wa an tuṣalli ʿalayhi wa ʿalā ālihi ʿadada amwāji biḥārika, min yawmi khalaqtad dunyā ilā yawmil qiyāmati fī kulli yawmin alfa marrah, wa an tuṣalli ʿalayhi wa ʿalā ālihi ʿadadar ramli wal ḥaṣa wa kulli ḥajarin wa madarin khalaqtahu fī mashāriqil arḍi wa maghāribihā, sahlihā wa jibālihā wa awdiyatihā, min yawmi khalaqtad dunyā ilā yawmil qiyāmati fī kulli yawmin alfa marrah, wa an tuṣalli ʿalayhi wa ʿalā ālihi ʿadadan nabātil arḍi fī qiblatihā wa jawfīhā, wa sharqihā wa gharbihā, wa sahlihā wa jibālihā, min shajarin wa thimari wa awrāqin wa zarʿin wa jamīʿi mā akhrajat, wa mā yakhruju minhā min nabātihā wabarakātihā, min yawmi khlaqtad dunyā ilā yawmil qiyāmati fī kulli yawmin alfa marrah, wa an tuṣalli ʿalayhi wa ʿalā ālihi ʿadada mā khalaqta minal insi waljinni wash shayāṭīni, wamā anta khāliquhu minhum ilā yawmil qiyāmati fī kulli yawmin alfa marrah, wa an tuṣalli alayhi wa ʿalā ālihi ʿadada kulli shʿaratin fī abdānihim wawujūhihim waʿalā ruʾūsihim, mundhu khalaqtad dunyā ilā yawmil qiyāmati fī kulli yawmin alfa marrah, wa an tuṣalli ʿalayhi wa ʿalā ālihi ʿadada anfasihim wa alfāẓihim wa alḥāẓihim, min yawmi khlaqtad dunyā ilā yawmil qiyāmati fī kulli yawmin alfa marrah, wa an tuṣalli ʿalayhi wa ʿalā ālihi ʿadada ṭayaranil jinni wa khafaqānil insi, min yawmi khlaqtad dunyā ilā yawmil qiyāmati fī kulli yawmin alfa marrah, wa ‘an tuṣalli ʿalayhi wa ʿalā ālihi ʿadada kulli bahīmatin khalaqtaha ʿalā arḍika ṣaghīratan wa kabīratan, fī mashāriqil arḍi wa maghāribihā mimmā ʿulima wa mimmā lā yaʿlamu ʿilmihu illā anta min yawmi khalaqtad dunyā ilā yawmil qiyāmati fī kulli yawmin alfa marrah, wa an tuṣalli ʿalayhi wa ʿalā ālihi ʿadada man ṣalla ʿalayhi, wa ʿadada man lam yuṣalli ʿalayhi wa ʿadada man yuṣalli ʿalayhi ilā yawmil qiyāmati fī kulli yawmin alfa marrah, wa an tuṣalli ʿalayhi wa ʿalā ālihi adadal aḥyāʾi wal amwāti wa ʿadada mā khalaqta min ḥītānin wa ṭayrin wa namlin wa naḥlin wa ḥasharāt, wa an tuṣalli ʿalayhi wa ʿalā ālihi fīl layli idhā yaghshā wan nahāri idhā tajallā, wa an tuṣalli ʿalayhi wa ʿalā ālihi fīl ākhirati wal ūlā, wa an tuṣalli ʿalayhi wa ʿalā ālihi mundhu kāna fīl mahdi ṣabiyyan, ilā an ṣāra kahlan mahdiyyan, faqabaḍtahu ilayka ʿadlan marḍiyyan, litabʿathahu shafīʿa, wa an tuṣalli ʿalayhi wa ʿalā ālihi ʿadada khalqika wa riḍa nafsika wa zinata ʿarshika wa midāda kalimātika, wa an tuʾṭiyahul wasīlata wal faḍīlata wad darajatar rafīʿata, wal ḥawḍal mawrūda, wal maqāmal maḥmūda, wal ʿizzal mamdūda, wa an tuʿaẓẓima burhānahu, wa an tusharrifa bunyānahu, wa an tarfaʿa makānahu, wa an tastaʿmilanā ya mawlānā bisunnatihi, wa an tumītanā ʿalā millatihi, wa an taḥshuranā fī zumratihi wa taḥta liwaʾihi, wa an tajʿalanā min rufaqāʾihi, wa an tūridana ḥawḍahu, wa an tasqīna bikaʾsihi, wa an tanfaʿanā bi maḥabbatihi, wa an tatūba ʿalaynā, wa an tuʿāfiyanā min jamīʿil balāʾi wal balwāʾi wal fitani, mā ẓahara minhā wamā baṭana, wa an tarḥamanā wa an taʿfuwa ʿannā wa taghfirlanā wa lijamīʿil muʾminīna wal muʾmināti wal muslimīna wal muslimātil aḥyāʾi minhum wal amwāt, wal ḥamdu liLlahi rabbil ʿālamīna, wa huwa ḥasbi wa niʿmal wakīl, wa lā ḥawla wa lā quwwata illā biLlahil ʿaliyyil ʿaẓīm.
و اینکه درود فرستی تو بروی و بر آل وی بمشار کسانیکه بپاکی یاد کرده است ترا و اثبات پاکی نموده است و سرفروافگنده است پیش تو و به بزرگی یاد کرده است ترا از روزیکه پیدا کردۂ تو دنیارا تا روز قیامت در هر روزی هزار بار و آنکه درود فرستی تو بروی و بر آل وی بشمار هر سالیکه پیدا کردۂ تو ایشان را و از روزیکه پیدا کردۂ تو دنیارا تا روز قیامت در هر روزی هزار بار و آنکه درود فرستی تو بروی و بر آل وی بشمار ابرهای دونده و آنکه درود فرستی تو بروی و بر آل وی بشمار بادهای پراکنده کننده از روزیکه پیدا کردۂ تو دنیارا تا روز قیامت در هر روزی هزار بار و آنکه درود فرستی تو بروی و بر آل وی بشمار انچه و زیده است بادها بروی و جنبانیده است باد ها آنرا از شاخها و درختان و برگها و بسوها و شگوفها و بشمار چیزیکه پیدا کردۂ تو برروی زمین خود و درمیان آسمانهای خود از روزیکه پیدا کردۂ تو دنیارا تا روز قیامت دو هر روزی هزار بار و آنکه درود فرستی تو بروی و بر آل وی بشمار موجهای دریا های خود از روزیکه پیدا کردۂ تو دنیارا تا روز قیامت در روزی هزار بار و آنکه درود فرستی تو بروی و بر آل وی بشمار ریگ و سنگریزها و هر سنگی و کلوخی که پیدا کردۂ تو اورا در زمین جانب برآمدن آفتاب و جانب فرورفتن آن نرم آن و کوههای آن و رودخانهای آن از روزیکه پیدا کردۂ تو دنیارا تا روز قیامت در هر روزی هزار بار و آنکه درود فرستی تو بروی و بر آل وی بشمار رستینهای زمین در قبلۂ آن و وسط آن و شرق آن و غرب آن و نرم آن و کوههای آن از هر درختی و میوۂ و برگها و کشت زارها و همه انچه بر آمده است آنرا زمین و انچه برمی آید ازان از رستینها و برکتها از روزیکه پیدا کردۂ تو دنیارا تا روز قیامت در هر روزی هزار بار و آنکه درود فرستی تو بروی و بر آل وی بشمار چیزیکه پیدا کردۂ تو از آدمیان و پریان و شیاطین و چیزیکه تو پیدا کنندۂ اورا از ایشان تا روز قیامت در هر روزی هزار بار و آنکه درود فرستی تو بروی و بر آل وی بشمار هر موی در جانهای ایشان و رویهای ایشان و بر سرهایایشان از ابتدای زمانیکه پیدا کردۂ تو دنیارا تا روز قیامت در هر روزی هزار بار و آنکه درود فرستی تو بروی و بر آل وی بشمار و موهای ایشان و سخنان ایشان و نگرستینهای ایشان از روزیکه پیدا کردۂ تو دنیارا تا روز قیامت در هر روزی هزار بار و اینکه درود فرستی بروی و بر آل وی بشمار پریدن پریان و جنبیدن آدمیان از روزیکه پیدا کردۂ تو دنیارا تا روز قیامت در هر روزی هزار بار و آنکه درود فرستی تو بروی و بر آل وی بشمار هر چهارپائی که پیدا کردۂ تو اورا بر زمین خود خورد باشد یا بزرگ در جانب زمین بر آمدن آفتاب و جانب فرورفتن آن از جنس چیزیکه دانسته شده است و از جنس چیزیکه فرانرسیده است بآن دانش هیچ یکی مگر تو از روزیکه پیدا کردۂ تو دنیارا تا روز قیامت در هر روزی هزار بار و آنکه درود فرستی تو بروی و بر آل وی بشمار کسیکه درود فرستاده است بروی و بشمار کسیکه درود نفرستاده است بروی و بشمار کسیکه درود فرستد بروی تا روز قیامت در هر روزی هزار بار و آنکه درود فرستی تو بروی و بر آل وی بشمار زندگان و مردگان و بشمار چیزیکه پیدا کردۂ تو از ماهیان و پرندگان و مورچها و زنبورها و چرندگان و آنکه درود فرستی تو بروی و بر آل وی در شب وقتیکه تاریک شود و در روز وقتیکه روشن شود و آنکه درود فرستی تو بروی و بر آل وی در آخرت و دنیا و آنکه درود فرستی تو بروی و بر آل وی از ابتدای زمانیکه بود وی در گهواره کودک تا آنکه گشت میانه سال راه نمود شده پش قبض کردی روح پاک وی را بسوی خود در حالتیکه صاحب بود خوشنود کرده شده از بهر آنکه برانگیزی اورا شفاعت کننده مهربان آنکه درود فرستی تو بروی و بر آل وی بشمار آفرنیش خود و خوشنودی ذات خود و بوزن عرش خود و باندازه سخنان خود و آنکه دهی تو اورا وسیله و بزرگی وپایۂ بلند و حوض مورود و مقام محمود و عزت دراز و پاینده و آنکه بزرگ گردانی تو دلیل اورا و آنکه مشرف گردانی تو بیان اورا و آنکه بلند گردانی تو مکان اورا و آنکه گردانی تومایانرا کارکنندگان ای مالک مایان بطریقۂ وی و آنکه بمیرانی تو مایان را بر دین وی و آنکه محشور گردانی مایانرا درگروه وی و زیر نیزۂ وی و آنکه گردانی مایانرا از رفقای وی و آنکه فرود آری مایان را بر حوض وی و آنکه بیاشامی مایان را بجام وی و آنکه نفع دهی مایان را به محبت وی و آنکه بپذیری توبۂ مایان را و آنکه نجات دهی مایان را از همه رنجها و آفتها و فتنها چیزیکه آشکارست ازآن و چیزیکه پوشیده است و آنکه رحم کنی و آنکه درگذری از گناهان مایان و ببخشی مایان را و هر همه مؤمنان و مؤمنات را و مسلمانان و مسلمات زندگان از ایشان و مردگان وهمه ستایش ثابت ست مر خدایراکه پروردگار عالمهاست و آن خدا کفایت کننده و نیکو کار گذارست و نیست بازماندن از معصیت و نه توانائی بر عبادت مگر بتوفیق خدائی که برتر بزرگ ست۔