Müezzin ezan okuduğunda şeytan ezanın okunduğu mekândan onu işitmeyecek kadar uzaklaşır. «Ezanı duymamak için» lafzının zahiri; kasıtlı bir şekilde yellenir ki çıkardığı sesle meşgul olup müezzinin sesini duymasın ya da bunu yapmasının sebebi hafife almasından dolayıdır. Akılsızların hafife aldığı gibi. Bu sesi kasıtlı bir şekilde çıkarmasının sebebi ezanı duyduğundaki korkusunun şiddeti ya da namaz için münasip olan abdestli olma haline muhalefet etme isteği olabilir. «Ezan bitince tekrar geri gelir. Namaz için kamet getirilince yine arkasını dönüp kaçar. Kamet bittiğinde yine gelir.» Yani kamet getirilip, bitirildiği zaman. «Kamet bittiğinde yine gelir ve kişi ile nefsi arasına sokulur.» manası kişiye vesvese verir. Aslı devenin kuyruğunu sallamasından gelir. Kuyruğunu hareket ettirdiğinde kuyruğuyla baldırlarına vurur. Gelmesinin sebebi insanı yoldan çıkarmak içindir. Ezan okunduğunda kaçmasının sebebi ezanda kelime-i tevhid, diğer akide ile alakalı hususlar ve islamın nişanelerinin bir arada olduğunu görmesinden ve Allah -Azze ve Celle-’nin zikrini duymaktan hoşlanmadığından dolayıdır. Ayette geçen “Sinsice vesvese verenin şerrinden” Nas Suresi:4. Allah -Azze ve Celle-’nin zikrinden gizlenir ve uzaklaşır. «Kişi ile nefsi arasına sokulur.» Yani, namazda kişi ile kalbi arasına girer ve şöyle der: Şunu hatırla, şunu hatırla, şunu da hatırla. «Namazdan önce aklında olmayan şeyleri hatırlatır.» Yani namaza başlamadan önceki şeyleri hatırlatır. «Bunun sonucunda insan kaç rekat namaz kıldığını bilemez olur.» Yani, unutur, karıştırır ve vehmeder. Namazda Kuran okunmasına rağmen şeytan insanın yanına gelir. Çünkü namaz genellikle sessiz bir şekilde ve kulun Rabbi ile münacat ettiği bir ibadettir. Defaatle kişinin namazını ifsat etmeye ya da huşusunu bozmaya çalışır. Ebu Said –radıyallahu anh-’ın hadisinde geldiği gibi kıyamet gününde Ademoğluna şahit olmamak için ezandan kaçtığı da söylenmiştir. (Bkz: Delilu'l-Falihin (6/319), Riyazu's-Salihin Şerhi (5/34 ve sonrası)
1-بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين؛ تأليف سليم الهلالي، دار ابن الجوزي. 2-تطريز رياض الصالحين؛ تأليف فيصل آل مبارك، تحقيق د. عبدالعزيز آل حمد، دار العاصمة-الرياض، الطبعة الأولى، 1423هـ. 3-دليل الفالحين لطرق رياض الصالحين؛ لمحمد بن علان الشافعي، دار الكتاب العربي-بيروت. 4-رياض الصالحين من كلام سيد المرسلين؛ للإمام أبي زكريا النووي، تحقيق د. ماهر الفحل، دار ابن كثير-دمشق، الطبعة الأولى، 1428هـ. 5-شرح رياض الصالحين؛ للشيخ محمد بن صالح العثيمين، مدار الوطن، الرياض، 1426هـ. 6-صحيح البخاري –الجامع الصحيح-؛ للإمام أبي عبدالله محمد بن إسماعيل البخاري، عناية محمد زهير الناصر، دار طوق النجاة، الطبعة الأولى، 1422هـ. 7-صحيح مسلم؛ للإمام مسلم بن الحجاج، حققه ورقمه محمد فؤاد عبدالباقي، دار عالم الكتب-الرياض، الطبعة الأولى، 1417هـ. 8-نزهة المتقين شرح رياض الصالحين؛ تأليف د. مصطفى الخِن وغيره، مؤسسة الرسالة-بيروت، الطبعة الرابعة عشر، 1407هـ.