Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: İnsanlardan öyleleri vardır ki; saçları birbirine karışmış (keçeleşmiş) ve toza toprağa bulanmıştır. Saçını yağlamaz ve sık sık yıkamaz. İnsanların gözünde hiçbir değeri ve itibarı yoktur; bu yüzden onu kapılardan geri çevirirler, hor ve hakir görerek yanlarından uzaklaştırırlar. Buna rağmen, eğer o kişi bir şeyin gerçekleşmesi üzerine Allah adına yemin etse, Allah onun bu isteğini yerine getirir; duasını kabul ederek ve onu yemininde yalancı çıkarmayarak ona ikramda bulunur. Bu, onun Allah katındaki fazileti ve yüksek makamı sayesindedir.
- Allah, kulun dış görünüşüne bakmaz; aksine onun kalbine ve amellerine bakar.
- İnsan, bedenine ve giysisine gösterdiği özenin çok daha fazlasını ameline ve kalbinin temizliğine göstermelidir.
- Allah için mütevazı olmak ve O’na karşı acziyetini gösterip boyun eğmek (tezellül), duaların kabul olmasına bir vesiledir. İşte bu yüzden Allah Teâlâ, takva sahibi olan o şöhretten uzak kullarının yeminlerini boşa çıkarmaz.
- İnsanlar birbirlerini hakir görmemeleri için Nebevî öğretiler açıklanmıştır.
صحيح مسلم (4/ 2024) (2622). كنوز رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين (5/ 48). بهجة الناظرين، لسليم الهلالي (1/ 344). نزهة المتقين، لمجموعة من الباحثين (1/ 268) شرح رياض الصالحين، لابن عثيمين (3/ 63).