Adh-Dhaariyat
Bu, as-Saʿdī’nin tefsirinin, IslamHouse.com’un saadi.islamenc.com adresinde yayımladığı hâliyle bir çevirisidir; o sitenin sayfalarından okunmuştur. Site, kimin çevirdiğini ya da hangi basılı neşri izlediğini söylemez ve metnini almak için hiçbir şart belirtmez; bu yüzden bunu gösterme hakkı doğrulanmamıştır. Kimse bunu basılı bir kitapla karşılaştırmadı ve hiçbir âlim gözden geçirmedi. Her bölüm, yorumladığı âyetlerin yanında durur; bu âyetler Tanzil’in Kur’ân metnidir, orada olduğu gibi gösterilir; sitenin kendine ait bir yorum vermediği bir âyet kendisinden önceki bölümle birlikte durur ve dizin böyle her âyeti adıyla anar. Sabīl bunun hiçbirini yazmamış ve çevirmemiştir.
Metin kaynağı:saadi.islamenc.comIslamHouse.comnone stated (the site names no licence and no terms for taking its text)2026-10-22 tarihinde alındı
فَأَقْبَلَتِ ٱمْرَأَتُهُۥ فِى صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ 29
(29) Услышав приятную новость, жена Ибрахима вышла к гостям и от радости принялась кричать и бить себя по лицу. Это свидетельствует о том, что женщины часто ведут се- бя непредсказуемо и вопреки всякой логике. Она воскликнула: «Неужели у меня бу- дет ребенок?! В моем возрасте женщины не могут рожать, да и сама я — бесплодна». В этом аяте упоминаются две причины, по которым жена Ибрахима не могла родить ребенка. В суре «Худ» названа третья причина: «Она сказала: “Горе мне! Неужели я рожу? Ведь я — старуха, и мой муж — старик”» (11:72).