Hud
Bu, as-Saʿdī’nin tefsirinin, IslamHouse.com’un saadi.islamenc.com adresinde yayımladığı hâliyle bir çevirisidir; o sitenin sayfalarından okunmuştur. Site, kimin çevirdiğini ya da hangi basılı neşri izlediğini söylemez ve metnini almak için hiçbir şart belirtmez; bu yüzden bunu gösterme hakkı doğrulanmamıştır. Kimse bunu basılı bir kitapla karşılaştırmadı ve hiçbir âlim gözden geçirmedi. Her bölüm, yorumladığı âyetlerin yanında durur; bu âyetler Tanzil’in Kur’ân metnidir, orada olduğu gibi gösterilir; sitenin kendine ait bir yorum vermediği bir âyet kendisinden önceki bölümle birlikte durur ve dizin böyle her âyeti adıyla anar. Sabīl bunun hiçbirini yazmamış ve çevirmemiştir.
Metin kaynağı:saadi.islamenc.comIslamHouse.comnone stated (the site names no licence and no terms for taking its text)2026-10-22 tarihinde alındı
وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَـٰبَ فَٱخْتُلِفَ فِيهِ ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَقُضِىَ بَيْنَهُمْ ۚ وَإِنَّهُمْ لَفِى شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيبٍ 110
(110) Всевышний поведал о том, что пророку Мусе была дарована Священная Тора — Писание, которое обязывало сынов Исраила объединиться вокруг повелений и запретов Аллаха. Однако люди, которые провозгласили себя почитателями Торы, впали в разногласия, которые нанесли непоправимый урон их воззрениям и духовному единству. И если бы Всевышний Аллах не обещал отсрочить людям наказание и не подвергать их скорому возмездию, их спор был бы решен, а несправедливые грешники получили бы наказание. Однако Его мудрость требовала, чтобы наказание этим грешникам было отсрочено до Судного дня, и поэтому грешников продолжают терзать сомнения относительно истины.