An-Nisaa
النكت والعيونBu, klasik bir tefsirin Arapça metnidir; Quranic Universal Library’de (QUL, Tarteel’e ait) bulunduğu hâliyle, spa5k/tafsir_api’nin tuttuğu QUL verilerinin açık kopyası üzerinden alınmıştır. QUL hangi basılı neşri izlediğini söylemez ve metinler için bir lisans belirtmez; bu yüzden bunları gösterme hakkı doğrulanmamıştır. Kimse bunu basılı bir kitapla veya bir yazmayla karşılaştırmadı ve hiçbir âlim gözden geçirmedi. Her bölüm, yorumladığı âyetlerin yanında durur; bu âyetler Tanzil’in Kur’ân metnidir, orada olduğu gibi gösterilir. Metinde bir editörün notu çift parantez içinde yer alıyorsa, olduğu gibi gösterilir. Henüz çeviri yoktur.
Metin kaynağı:Quranic Universal Libraryspa5k/tafsir_apiMIT2026-10-21 tarihinde alındı
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ثُمَّ كَفَرُوا۟ ثُمَّ ءَامَنُوا۟ ثُمَّ كَفَرُوا۟ ثُمَّ ٱزْدَادُوا۟ كُفْرًا لَّمْ يَكُنِ ٱللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيلًۢا 137 بَشِّرِ ٱلْمُنَـٰفِقِينَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا 138 ٱلَّذِينَ يَتَّخِذُونَ ٱلْكَـٰفِرِينَ أَوْلِيَآءَ مِن دُونِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۚ أَيَبْتَغُونَ عِندَهُمُ ٱلْعِزَّةَ فَإِنَّ ٱلْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا 139 وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى ٱلْكِتَـٰبِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ ءَايَـٰتِ ٱللَّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوا۟ مَعَهُمْ حَتَّىٰ يَخُوضُوا۟ فِى حَدِيثٍ غَيْرِهِۦٓ ۚ إِنَّكُمْ إِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ جَامِعُ ٱلْمُنَـٰفِقِينَ وَٱلْكَـٰفِرِينَ فِى جَهَنَّمَ جَمِيعًا 140
قَوْلُهُ تَعالى: ﴿إنَّ الَّذِينَ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا﴾ فِيهِ ثَلاثَةُ أقاوِيلَ: أحَدُها: أنَّهم آمَنُوا بِمُوسى ثُمَّ كَفَرُوا بِعِبادَةِ العِجْلِ، ثُمَّ آمَنُوا بِمُوسى بَعْدَ عَوْدِهِ ثُمَّ كَفَرُوا بِعِيسى، ثُمَّ ازْدادُوا كُفْرًا بِمُحَمَّدٍ ﷺ، وهَذا قَوْلُ قَتادَةَ. (p-٥٣٧)
والثّانِي: أنَّهُمُ المُنافِقُونَ آمَنُوا ثُمَّ ارْتَدُّوا، ثُمَّ آمَنُوا ثُمَّ ارْتَدُّوا، ثُمَّ ماتُوا عَلى كُفْرِهِمْ، وهَذا قَوْلُ مُجاهِدٍ.
والثّالِثُ: أنَّهم قَوْمٌ مِن أهْلِ الكِتابِ قَصَدُوا تَشْكِيكَ المُؤْمِنِينَ فَكانُوا يُظْهِرُونَ الإيمانَ ثُمَّ الكُفْرَ ثُمَّ ازْدادُوا كُفْرًا بِثُبُوتِهِمْ عَلَيْهِ، وهَذا قَوْلُ الحَسَنِ.
واخْتُلِفَ لِمَكانِ هَذِهِ الآيَةِ في اسْتِتابَةِ المُرْتَدِّ عَلى قَوْلَيْنِ: أحَدُهُما: أنَّ المُرْتَدَّ يُسْتَتابُ ثَلاثَ مَرّاتٍ بِدَلالَةِ الآيَةِ، فَإنِ ارْتَدَّ بَعْدَ الثَّلاثِ قُتِلَ مِن غَيْرِ اسْتِتابَةٍ، وهَذا قَوْلُ عَلِيٍّ.
والثّانِي: يُسْتَتابُ كُلَّما ارْتَدَّ، وهو قَوْلُ الشّافِعِيِّ والجُمْهُورِ.