Al-Muzzammil
سورة المزملBu, Celâleddîn el-Mahallî ile Celâleddîn es-Süyûtî’nin Tefsîr-i Celâleyn’inin Arapça metnidir; OpenITI külliyatında bulunduğu hâliyle, Hamburg Üniversitesi’nin COBHUNI projesinin altafsir.com’dan aldığı nüshadan: yalnızca âyetlerin tefsiri, mukaddimeler, neşir bilgisi ve sayfa numaraları olmadan. Kimse bunu basılı bir kitapla veya bir yazmayla karşılaştırmadı ve hiçbir âlim gözden geçirmedi. Her bölüm, yorumladığı âyetlerin yanında durur; bu âyetler Tanzil’in Kur’ân metnidir, orada olduğu gibi gösterilir. Her bölümün altında Feras Hamza’nın İngilizce çevirisi yer alır; Tarteel’in Quranic Universal Library’sindeki nüshada bulunduğu hâliyle; bu nüshayı da kimse basılı kitapla karşılaştırmadı.
Metin kaynağı:OpenITICC BY-NC-SA 4.0altafsir.com2026-10-21 tarihinde alındıİngilizce çeviri: Feras Hamza, Tafsir al-Jalalayn (Fons Vitae, 2008); Royal Aal al-Bayt Institute for Islamic Thought’un altafsir.com’da yayımladığı hâliyle, Tarteel’in Quranic Universal Library nüshasından. altafsir.comQUL
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمُزَّمِّلُ 1
{ يأيها المزمل } النبي وأصله المتزمل أدغمت التاء في الزاي، أي المتلفف بثيابه حين مجيء الوحي له خوفا منه لهيبته.
O you enwrapped in your garment!, the Prophet (al-muzzammil is actually al-mutazammil, but the tā’ has been assimilated with the zāy), that is to say, the one who wraps himself up in his clothes when the Revelation [Gabriel] comes to him, in fear of him because of his awe-inspiring presence.
قُمِ ٱلَّيْلَ إِلَّا قَلِيلًا 2
{ قم اليل } صل { إلا قليلا }.
Stand vigil, perform prayer, through the night, except a little,
نِّصْفَهُۥٓ أَوِ ٱنقُصْ مِنْهُ قَلِيلًا 3
{ نصفه } بدل من «قليلا» وقلته بالنظر إلى الكل { أو انقص منه } من النصف { قليلا } إلى الثلث.
a half of it (nisfahu substitutes for qalīlan, with ‘little’ [being little by] taking into account the whole [night]), or reduce of it, of the half, a little, up to a third,
أَوْ زِدْ عَلَيْهِ وَرَتِّلِ ٱلْقُرْءَانَ تَرْتِيلًا 4
{ أو زد عليه } إلى الثلثين، وأو للتخيير { ورتل القرءان } تثبت في تلاوته { ترتيلا }.
or add to it, up to two thirds (aw implies [free] choice), and recite the Qur’ān, recite it carefully, in a measured tone.
إِنَّا سَنُلْقِى عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيلًا 5
{ إنا سنلقى عليك قولا } قرآنا { ثقيلا } مهيبا أو شديدا لما فيه من التكاليف.
Verily [soon] We shall cast on you a weighty, an awe-inspiring or stern, word, [a weighty] Qur’ān, because of the prescriptions [imposed] in it.
إِنَّ نَاشِئَةَ ٱلَّيْلِ هِىَ أَشَدُّ وَطْـًٔا وَأَقْوَمُ قِيلًا 6
{ إن ناشئة اليل } القيام بعد النوم { هى أشد وطئا } موافقة السمع للقلب على تفهم القرآن { وأقوم قيلا } أبين قولا.
Assuredly rising in the night, to wake up after [having been in] sleep, is firmer in tread, [more] conducive to [establishing] harmony between the hearing and the heart for the purpose of comprehending the Qur’ān, and more upright in respect to speech, clearer for utterance [of devotions].
إِنَّ لَكَ فِى ٱلنَّهَارِ سَبْحًا طَوِيلًا 7
{ إن لك فى النهار سبحا طويلا } تصرفا في إشغالك لا تفرغ فيه لتلاوة القرآن.
[For] assuredly during the day you have extended engagements, administering your affairs, and you do not have the time to recite Qur’ān.
وَٱذْكُرِ ٱسْمَ رَبِّكَ وَتَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلًا 8
{ واذكر اسم ربك } أي قل «بسم الله الرحمن الرحيم» في ابتداء قراءتك { وتبتل } انقطع { إليه } في العبادة { تبتيلا } مصدر بتل جيء به رعاية للفواصل وهو ملزوم التبتل.
And mention the Name of your Lord, that is, say, bi’smi’Llāhi’l-rahmāni’l-rahīm, ‘In the Name of God, the Compassionate, the Merciful’, to begin your recitation, and devote yourself [exclusively] to Him with complete devotion (tabtīlan is the verbal noun from batala, used here [instead of tabattulan] in order to concord with the end-rhyme of the verses) for he [the Prophet] is obliged to devote himself to God.
رَّبُّ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ فَٱتَّخِذْهُ وَكِيلًا 9
هو { رب المشرق والمغرب لآ إله إلا هو فاتخذه وكيلا } موكلا له أمورك.
He is, Lord of the east and the west; there is no god except Him, so take Him for a Guardian, entrusting your affairs to Him,
وَٱصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَٱهْجُرْهُمْ هَجْرًا جَمِيلًا 10
{ واصبر على ما يقولون } أي كفار مكة من أذاهم { واهجرهم هجرا جميلا } لا جزع فيه وهذا قبل الأمر بقتالهم.
and bear patiently what they say, that is, the disbelievers of Mecca, in the way of their maltreatment [of you], and part with them in a gracious manner, without any anguish — this was [revealed] before the command to fight them.
وَذَرْنِى وَٱلْمُكَذِّبِينَ أُو۟لِى ٱلنَّعْمَةِ وَمَهِّلْهُمْ قَلِيلًا 11
{ وذرنى } اتركني { والمكذبين } عطف على المفعول، أو مفعول معه، والمعنى أنا كافيكهم. وهم صناديد قريش { أولى النعمة } التنعم { ومهلهم قليلا } من الزمن فقتلوا بعد يسير منه ببدر.
And leave Me [to deal] with the deniers (wa’l-mukadhdhibīna is a supplement to the direct object, or [it is] an object of accompaniment; the meaning is: ‘I will avail you of them’, they being the doughty [leaders] of Quraysh), those enjoying affluence, and respite them a little, while — they were killed soon afterwards at Badr.
إِنَّ لَدَيْنَآ أَنكَالًا وَجَحِيمًا 12
{ إن لدينآ أنكالا } قيودا ثقالا جمع نكل بكسر النون { وجحيما } نارا محرقة.
[For] indeed with Us are heavy fetters (ankāl is the plural of nikl), heavy shackles, and a hell-fire, a scorching Fire,