Al-Ankaboot

وَلَا تُجَـٰدِلُوٓا۟ أَهْلَ ٱلْكِتَـٰبِ إِلَّا بِٱلَّتِى هِىَ أَحْسَنُ إِلَّا ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ مِنْهُمْ ۖ وَقُولُوٓا۟ ءَامَنَّا بِٱلَّذِىٓ أُنزِلَ إِلَيْنَا وَأُنزِلَ إِلَيْكُمْ وَإِلَـٰهُنَا وَإِلَـٰهُكُمْ وَٰحِدٌ وَنَحْنُ لَهُۥ مُسْلِمُونَ 46

{46} Mwenyezi Mungu Mtukufu amekataza kujadiliana na Watu wa Kitabu ikiwa si kwa elimu, kwa mwenye kujadili au si kwa msingi unaoridhiwa, na kwamba asibishane isipokuwa kwa njia iliyo nzuri kabisa; kwa adabu nzuri, upole, maneno laini, na kulingania haki na kuonyesha uzuri wake, na kupinga batili na kuonyesha ubaya wake kwa njia ya karibu zaidi ya kufanya hivyo, na kwamba asikusudie tu, kushinda, na kupenda kujiinua juu. Badala yake, inafaa makusudio yawe kubainisha haki na kuongoza viumbe. "Isipokuwa" mwenye kudhulumu miongoni mwa Watu wa Kitabu; yule ambaye imedhihirika kutokana na nia yake na hali yake kwamba hataki haki kabisa, lakini anajadili tu kwa njia ya kutaka ushindi. Huyu hakuna faida katika kujadiliana naye, kwa sababu kinachokusudiwa katika kujadili hakipo ndani yake. "Na semeni, 'Tumeyaamini yaliyoteremshwa kwetu na yaliyoteremshwa kwenu. Na mungu wetu na mungu wenu ni Mmoja." Yaani, na kuwe kujadiliana kwenu na Watu wa Kitabu kumejengeka juu ya kuamini yale yaliyoteremshwa kwako na yale yaliyoteremshwa kwao, na juu ya kumuamini Mtume wenu na Mtume wao, na juu ya kwamba Mungu ni mmoja, na kwamba kujadiliana kwenu nao kusiwe kwa njia ambayo inafikia kutia dosari katika chochote miongoni mwa Vitabu vya Mwenyezi Mungu au yeyote miongoni mwa Mitume, kama vile wanavyofanya wajinga wanapojadiliana na wapinzani wao kwa kutia dosari yote anayoyaamini mpinzani wake sawa yawe ya haki au batili. Hii ni dhuluma na kutoka katika wajibu na maadili ya kujadiliana. Kwa maana, kilicho cha wajibu ni kupinga batili ambayo mpinzani anayo, na kukubali haki aliyo nayo, na wala haki haifai kukataliwa kwa sababu ya kauli yake, hata kama ni kafiri. Pia, ujenzi wa mjadala wa Watu wa Kitabu katika njia hii una wajibu kwao kuikubali Qur-ani na Mtume aliyeifikia. Ikiwa alizungumza juu ya kanuni za kidini zilizokubaliwa na manabii na vitabu na ziliamuliwa na wabishi na ukweli wao ulithibitishwa kwao. Vitabu vilivyotangulia na wajumbe walio na Qur-ani na Muhammad - rehema na amani za Mwenyezi Mungu ziwe juu yake, - vimewaonyesha, na vikawaonyesha na kuwaambia; ni muhimu kuamini katika vitabu vyote na Mitume wote, na hii ni moja ya sifa za Uislamu, lakini inasemwa: Tunaamini kile ambacho kitabu kilichoonyeshwa bila kitabu cha fulani na fulani, ambacho ni ukweli ulioamini kabla yake; hii ni dhuluma na kufuata matamanio ya nafsi, na anarudi kwenye kauli yake kwa kukanusha; kwa sababu Qur-ani ikikataa ukweli wa Taurati yake, anakataa kile anachodai kuwa ni Muumini. Pia, kila njia ambayo unabii wa Nabii yeyote unathibitishwa, mfano wake na mkubwa zaidi ni dalili ya unabii wa Muhammad - rehema na amani za Mwenyezi Mungu ziwe juu yake, - na kila tuhuma iliyotolewa katika unabii wa Muhammad - rehema na amani za Mwenyezi Mungu ziwe juu yake, - basi mfano wake au mkubwa zaidi unaweza kuelekezwa kwa unabii wa wengine. Iwapo ubatilifu wake utathibitishwa kwa wengine, basi ubatilifu wake unathibitishwa kwa haki yake -rehema na amani za Mwenyezi Mungu ziwe juu yake, - inaonekana na kuonekana. Na kauli yake, "Na sisi ni wenye kusilimu kwake." Yaani, wanyenyekevu wanaojisalimisha kwa amri yake, na wanaomuamini na kumfanya kama mungu, na wanaamini vitabu vyake vyote na Mitume wake, na wanamfuata Mwenyezi Mungu na kuwafuata Mitume wake; yeye ndiye mwenye furaha. Na anayepotea njia hii, huyo ndiye mwenye bahati mbaya.