Abu Nadrah reported: We were in the company of Jābir ibn ‘Abdullāh and he said: "It may soon happen that the people of Iraq may not send their Qiffīz and dirhams (their measures of food stuff and their money)." We said: "Who would be responsible for it?" He said: "The non-Arabs would prevent them." He then said: " It may soon happen that the people of Syria may not send their dinars and Mudds." We said: "Who would be responsible for it?" He said this prevention would be made by the Romans." He (Jābir ibn Abdullāh) kept quiet for a while and then reported that the Messenger of Allah (may Allah's peace and blessings be upon him) said: "There would be a caliph in the last (period) of my Ummah who would freely give handfuls of wealth to the people without counting it." I (the reporter) asked Abu Nadrah and Abu Al-‘Alā' if they refer to ‘Umar ibn ‘Abd al-‘Azīz, and they both answered in the negative.
Tushen bai rubuta wata daraja ga wannan ruwaya ba.
Inda Insakulofidiyar Hadisan Annabi da aka Fassara (HadeethEnc.com) take da ainihin rubutun wata ruwaya, ana nuna fassararta a ƙarƙashin wannan ruwayar tare da sunan tushen. An haɗa su biyun ne ta hanyar shiri, daga Larabcin kaɗai: dukan rubutun hadisin da ke cikin insakulofidiyar, tare da sunan Sahabin da ya ambata, shi ne ƙarshen ruwayar harafi da harafi. Babu wanda ya bincika wannan haɗin, kuma masu bitar Sabīl ba su duba fassarar ba. Larabcin shi ne rubutun. Inda insakulofidiyar ba ta fassara wani hadisi zuwa wannan harshe ba, ana nuna Turancinsa.
Rubutun Larabci, lambobi, sunayen littattafai da darajoji ana nuna su daidai yadda suke a cikin wani buɗaɗɗen tarin bayanai (hadith-api). Sabīl bai tabbatar da daidaitonsa ko haƙƙoƙinsa ba tukuna, kuma ba a fara bitar malamai a kansa ba. Kafin lokacin, ku kwatanta ruwaya da bugaggen littafi kafin ku dogara da ita.