A ƙarƙashin kowace ruwaya akwai fassarar tarin bayanan kansa, an nuna ta yadda take. Ba ta ambaci sunan mai fassara ba, ba a tabbatar da haƙƙoƙinta ba, kuma babu wanda ya kwatanta ta da Larabcin; wasu ruwayoyin ba su da ita. Larabcin shi ne rubutun. Tarin bayanan ba shi da fassarar wannan littafi a wannan harshe, don haka ana nuna Turancin.
Malik related to me from Ibn Shihab that he asked Salim ibn 'Abdullah ibn Umar about renting out fields. He said, "There is no harm in it for gold or silver." Ibn Shihab said, "I said to him, 'What do you think of the hadith which is mentioned from Rafi ibn Khadij?'" He said, ''Rafi has exaggerated. If I had a field, I would rent it out
Malik related to me that he had heard that Abd ar-Rahman ibn Awf rented land, and he continued to have it in his possession until he died. His son said, "I thought that it was ours because of the length of time which it had remained in his hands, until he mentioned it to us at his death. He ordered us to pay some rent which he owed in gold or silver
Malik related to me from Hisham ibn Urwa that his father used to rent out his land for gold and silver. Malik was asked about a man who rented his field for 100 sa of dates or part of its produce of wheat or from other than its produce. He disapproved of that
Darajoji a cikin tushen
Maqtu SahihSalim al-Hilali
Rubutun Larabci, lambobi, sunayen littattafai da darajoji ana nuna su daidai yadda suke a cikin wani buɗaɗɗen tarin bayanai (hadith-api). Sabīl bai tabbatar da daidaitonsa ko haƙƙoƙinsa ba tukuna, kuma ba a fara bitar malamai a kansa ba. Kafin lokacin, ku kwatanta ruwaya da bugaggen littafi kafin ku dogara da ita.