پرش به محتوا
سورهٔ ۲۰ · آیهٔ ۱۲۹

Taa-Haa ۲۰:۱۲۹

طه

وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَكَانَ لِزَامًا وَأَجَلٌ مُّسَمًّى

معنی

و اگر از سوی پروردگارت سخنى [دربارۀ اتمام حجت با مردم] نگذشته بود و سررسیدى معین در كار نبود، قطعاً [عذاب الهی در همین دنیا بر آنان] لازم مى‌شد.

معنی: Persian Translation - Rowwad Translation Center. Translated by the team of the Rowwad Translation Center, in cooperation with the Rabwah Dawah Association, the Islamic Content Service Association in Languages, and the IslamHouse.com website. نسخهٔ ۱.۱.۳، ۲۰۲۶-۰۲-۲۴. QuranEnc.com

تفسیر

و - ای رسول- اگر فرمانی پیش از این از جانب پروردگارت صادر نشده بود که او تعالی هیچ‌کس را قبل از اقامۀ حجت عذاب نکند، و اگر اجلی مُقَدَّر نزد او برای‌شان نبود به‌طور قطع عذاب‌شان را به تعجیل می‌انداخت؛ چون استحقاق آن را دارند.

این ویرایش هر آیه را توضیح می‌دهد؛ ترجمهٔ آن نیست. معنی: Persian Translation of Al-Mukhtasar in Interpreting the Noble Quran. Issued by Tafsir Center for Quranic Studies نسخهٔ ۱.۰.۰، ۲۰۱۷-۰۱-۲۳. QuranEnc.com

Taa-Haa

متن عربی همان متن Tanzil است، بدون تغییر. معنی‌ها ویرایش‌های ناشرانشان است، بدون تغییر؛ بازبینان خودِ سبیل هنوز آن‌ها را بررسی نکرده‌اند. عربی: متن عثمانی Tanzil، نسخهٔ ۱٫۱. منبع: tanzil.net