تجوید · 01 از 08
کارت‌های کیف پول
تجوید
التجويدTajwīd
بازبینی علمی: هنوز انجام نشده
این متن از کتابخانهٔ چاپی سبیل است. بازبینی علمی آن هنوز در جریان است؛ پس از آنکه دو عالِم آن را امضا کنند، هر مورد نام بازبینان خود و تاریخ را همراه خواهد داشت.
ترجمهٔ پیش‌نویس: با ماشین از روی عربی و انگلیسی ساخته شده و هنوز هیچ عالِم یا ویراستار بومی آن را نخوانده است. هر جا سطری روشن نبود، انگلیسی را نمایش دهید و به عربی اعتماد کنید.
تلاوت و قواعد آن
التَّجْوِيدُ
At-tajwīd
ادای حق و مستحقِ هر حرف. حفص از عاصم، قرائتِ مصحف مدینه.
2 · مخارج — جایی که حروف ادا می‌شوند
3 · صفات — ویژگی‌های حروف
4 · نون ساکن و تنوین
5 · میم ساکن و غنه
6 · مد — کشش‌ها
7 · وقف — نشانه‌های ایستادن
8 · سجدهٔ تلاوت و آغاز تلاوت
یک شمارش (حرکت) به اندازهٔ زمانِ باز یا بسته کردن یک انگشت است. با شنیدن از استاد بیاموزید؛ این کارت یادآور است، نه جایگزین.
02مخارج
هفده مخرج در پنج ناحیه.
جوف — فضای خالی دهان و گلو. سه حرف مد: ا و ي
حلق — گلو، در سه عمق. ژرف‌ترین ء هـ · میانه ع ح · نزدیک‌ترین غ خ
لسان — زبان، ده مخرج، بزرگ‌ترین ناحیه: بیخ زبان برای ق ك، میانهٔ آن برای ج ش ي، کناره‌ها برای ض ل، و نوک آن برای بقیه.
شفتان — دو لب: ف از لب تا دندان‌ها؛ ب م با لب‌های بسته؛ و با لب‌های گرد.
خیشوم — مجرای بینی. فقط غنه.
برای یافتن مخرج، حرف را ساکن و با همزه‌ای پیش از آن ادا کنید — أق، أب، أث — و حس کنید صدا کجا می‌ایستد.
03صفات
دارای ضد
همس / جهر — نفس جاری می‌شود، یا حبس می‌شود.
شدت / رخوت — صدا کاملاً بند می‌آید، یا جاری می‌شود؛ پنج حرف میان این دو قرار دارند.
استعلا / استفال — زبان بالا می‌رود، یا پایین می‌ماند. هفت حرف استعلا خ ص ض غ ط ق ظ همیشه درشت‌اند.
اطباق / انفتاح — زبان به کام می‌چسبد: ص ض ط ظ، درشت‌ترینِ همه.
بدون ضد
قلقله — پژواکی هنگام ساکن بودن: ق ط ب ج د. در وقف همراه با تشدید قوی‌ترین است.
صفیر — سوت: ص ز س
تکریر — ر می‌لرزد؛ این صفت را باید مهار کرد، نه آشکار.
تفشی — ش در دهان پخش می‌شود.
استطاله — ض در امتداد کنارهٔ زبان کشیده می‌شود.
لام و را
لامِ اللَّه پس از فتحه یا ضمه درشت و پس از کسره نازک است. را با فتحه یا ضمه درشت و با کسره نازک است.
04نون ساکن و تنوین
چهار حکم، که حرفِ پس از آن تعیینش می‌کند.
1 · اظهار
ء هـ ع ح غ خ
h ‘ ḥ gh kh
2 · ادغام
یرملون
ي ر م ل و ن
Y r m l w n
ي ن م و
Y n m w
ل ر
L r
3 · اقلاب — به میمی پنهان همراه با غنه بدل می‌شود. یک حرف: ب.
4 · اخفا — پنهان، میان آشکار و ادغام‌شده، با دو حرکت غنه، در حالی که زبان از پیش برای حرف بعدی شکل گرفته است. پانزده حرف باقی‌مانده.
ادغام در درون یک کلمه جاری نمی‌شود — الدُّنْيَا، بُنْيَان، صِنْوَان، قِنْوَان آشکار خوانده می‌شوند.
05میم ساکن
1 · اخفای شفوی — پیش از ب. لب‌ها آرام و بدون فشار به هم می‌رسند، با دو حرکت غنه.
2 · ادغام شفوی — پیش از م دیگر. آن دو با غنه یکی می‌شوند.
3 · اظهار شفوی — پیش از همهٔ حروف دیگر. لب‌ها کاملاً بسته می‌شوند و میم آشکار است. پیش از «و» و «ف» به‌ویژه دقت کنید، که میم در آنجا به‌آسانی از دست می‌رود.
غنه
طنینی از بینی به اندازهٔ دو حرکت، که تنها از آنِ ن و م است. هنگامی که یکی از این دو تشدید داشته باشد در کامل‌ترین حالت خود است:
إِنَّ · ثُمَّ · عَمَّ · مِنَّا
Inn · thumma · ‘amm · minnā
هر جا بیاید دو حرکت نگه داشته می‌شود، چه در میان آیه و چه در وقف.
غنه در اخفا و ادغام اندکی بلندتر می‌شود، و بر میم یا نونِ دارای حرکت در کوتاه‌ترین حالت خود است — که در آنجا تنها ردی از آن است، نه طنینی.
06مد
مد طبیعی دو حرکت است. تنها به سبب همزه یا سکونی که پس از آن بیاید بلندتر می‌شود.
اصلی · 2 — حرف مدی که چیزی پس از آن نیست.
متصل · 4–5 — همزه در همان کلمه پس از آن می‌آید. واجب.
منفصل · 4–5 — همزه در آغاز کلمهٔ بعد است. جایز؛ در روایت حفص دو حرکت نیز خوانده می‌شود.
لازم · 6 — سکون دائمی یا تشدید پس از آن می‌آید. همیشه شش، بدون استثنا.
عارض للسکون · 2، 4 یا 6 — سکون تنها به این سبب پدید می‌آید که وقف می‌کنید. یک اندازه را برگزینید و به آن پایبند بمانید.
بدل · 2 — همزه پیش از حرف مد می‌آید.
عوض · 2 — وقف بر تنوین فتحه، که الف خوانده می‌شود.
صله — های ضمیر میان دو حرف متحرک: دو حرکت، یا پیش از همزه چهار تا پنج حرکت.
حروف مقطعه در آغاز برخی سوره‌ها مد لازمِ شش حرکتی دارند — الٓمٓ — جز حي طهر، که دو حرکت می‌گیرند.
07وقف — ایستادن
حروف کوچکِ بالای سطر در مصحف.
مـ لازم — باید وقف کنید؛ وصل کردن معنا را دگرگون می‌کند.
لا وقف نکنید — ولی اگر وقف کرده‌اید، از پیش از آن دوباره بخوانید.
ج جایز — وقف و وصل برابرند.
صلى وصل بهتر است، هرچند وقف جایز است.
قلى وقف بهتر است، هرچند وصل جایز است.
∴ ∴ معانقه — بر یکی از این دو وقف کنید، هرگز بر هر دو نه.
س سکته — مکثی کوتاه بدون نفس گرفتن. چهار جا در روایت حفص.
هنگام وقف، حرف پایانی ساکن می‌شود: ضمه یا کسره می‌افتد، تنوین فتحه به الفی دو حرکتی بدل می‌شود، و تای مربوطه ها خوانده می‌شود.
هرگز برای نفس گرفتن در میان کلمه یا میان عبارت وقف نکنید. به‌جای آن به آغاز عبارت بازگردید.
08آغاز و سجده
آغاز تلاوت
أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ
A‘ūdhu billāhi minash-shayṭānir-rajīm
سپس بسمله — در آغاز هر سوره جز توبه. هنگام آغاز از میانهٔ سوره، استعاذه به‌تنهایی کافی است.
قرآن 16:98
پانزده سجده
7:206
13:15
16:50
17:109
19:58
22:18
22:77
25:60
27:26
32:15
38:24
41:38
53:62
84:21
96:19
مذهب حنبلی پانزده سجده می‌شمارد؛ مذاهب حنفی و شافعی چهارده، و 38:24 را سجدهٔ شکر می‌دانند؛ مذهب مالکی یازده.
در سجده گفته می‌شود
سَجَدَ وَجْهِي لِلَّذِي خَلَقَهُ وَصَوَّرَهُ
Sajada wajhī lilladhī khalaqahu wa ṣawwarah
چهره‌ام برای آن که آن را آفرید و شکل بخشید سجده کرده است.
ترمذی · صحیح. نه تکبیری برای پایان آن هست و نه سلامی؛ این یک سجدهٔ تنهاست.
سطرهایی که لبهٔ نقطه‌چین دارند تلفظ متن عربی‌اند که با قاعده از حرکت‌های آن ساخته شده است. این سطرها از نسخه‌های چاپی نیستند و بازبینی نشده‌اند: هر جا با عربی تفاوت داشت، عربی درست است.
در این زبان، کتابخانه با ترجمهٔ پیش‌نویسِ ویرایش بین‌المللی خوانده می‌شود. این ترجمه با ماشین از روی عربی و انگلیسی ساخته شده و هنوز هیچ عالِم یا ویراستار بومی آن را بازبینی نکرده است. منبع، متن عربی است؛ انگلیسی را می‌توان در کنار آن نمایش داد. هر جا عنوانی از قرآن نقل می‌کند، معنیِ نشان‌داده‌شده عبارتِ یک ویرایش منتشرشده است، Persian Translation - Rowwad Translation Center (QuranEnc.com)، نه پیش‌نویس.
چاپ این عنوان
بین‌المللی · عربی · انگلیسی
محلی · عربی · বাংলা · انگلیسی
با مقیاس ۱۰۰٪ چاپ کنید، هرگز با «متناسب با صفحه» (fit to page)؛ وگرنه کارت‌ها به اندازهٔ درست تا نمی‌شوند.
رایگان برای چاپ و اشتراک‌گذاری. فروشی نیست.
برای همین لحظه‌ها