عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا: أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: أَرَأَيْتَ إِذَا صَلَّيْتُ المَكْتُوبَاتِ، وَصُمْتُ رَمَضَانَ، وَأَحْلَلْتُ الحَلَالَ، وَحَرَّمْتُ الحَرَامَ، وَلَمْ أَزِدْ عَلَى ذَلِكَ شَيْئًا، أَأَدْخُلُ الجَنَّةَ؟ قَالَ: «نَعَمْ».
از ابوعبدالله، جابر بن عبدالله انصاری، رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت: مردی از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم پرسید و گفت:
«اگر نمازهای واجب را بخوانم، و رمضان را روزه بدارم، و حلال را حلال بشمارم، و حرام را حرام بدانم، و بر اینها چیزی نیفزایم، آیا داخل بهشت می‌شوم؟»
فرمود: «آری.»
به روایت مسلمدرجهصحیح است
شرح
پیامبر صلی الله علیه وسلم بیان می‌کند که هرکس نمازهای فرض پنجگانه را ادا نماید و چیزی از نوافل بر آن نیفزاید و روزهٔ رمضان را بگیرد و روزهٔ مستحبی نگیرد و معتقد به حلال بودن حلال باشد و انجامش دهد و معتقد به حرام بودن حرام باشد و از آن اجتناب کند، چنین شخصی وارد بهشت می‌شود.
فواید
- توجه مسلمان به انجام فرایض و ترک حرام و اینکه هدف او بهشتی شدن است.
- اهمیت انجام حلال و اعتقاد به حلال بودن آن و تحریم حرام و اعتقاد به حرمت آن.
- انجام واجبات و ترک حرام‌ها سبب وارد شدن به بهشت است.
مرجع
صحيح مسلم (1/ 44) (15). جامع العلوم والحكم (1/513). شرح الأربعين النووية للعثيمين (ص: 215). فتح القوي المتين في شرح الأربعين للعباد (ص 77).