رسول الله صلی الله علیه وسلم از نزدیک بودن قیامت خبر می دهد؛ و فاصله ی زمانی میان بعثت خود و روز قیامت را همچون نزدیکی دو انگشت مبارکش در کنار هم نشان می دهد. و این دو انگشت را به صورت مشخص نشان می دهد تا مساله کاملا واضح باشد. در برخی از احادیث وارد شده که این دو انگشت، انگشت سبابه و وسطی بوده است. این دو انگشت در کنار هم قرار دارند و تفاوت زیادی با هم ندارند؛ چنانکه بین این دو انگشت تنها به اندازه ی یک ناخن یا نصف ناخن تفاوت می باشد. حدیث مذکور به این مساله اشاره دارد که عمر دنیا رو به پایان بوده و نزدیک است و چندان دور نیست. از این جهت به انگشت سبابه، سبابه می گویند که اگر کسی بخواهد به دیگری دشنام دهد (سب به معنای دشنام دادن است)، با این انگشت به سوی او اشاره می کند. همچنین «السَّبَّاحَة» نامیده می شود چون به وقت اشاره به تعظیم الهی بالا برده می شود و با آن به سوی آسمان اشاره می شود.
صحيح البخاري، محمد بن إسماعيل البخاري الجعفي، تحقيق: محمد زهير الناصر، دار طوق النجاة (مصورة عن السلطانية بإضافة ترقيم: محمد فؤاد عبد الباقي)، الطبعة: الأولى 1422هـ. صحيح مسلم، مسلم بن الحجاج القشيري النيسابوري، تحقيق محمد فؤاد عبد الباقي، دار إحياء التراث العربي، بيروت، الطبعة: 1423هـ. عمدة القاري شرح صحيح البخاري، محمود بن أحمد بدر الدين العينى، الناشر: دار إحياء التراث العربي، بيروت. شرح رياض الصالحين، محمد بن صالح العثيمين، دار الوطن، الرياض، الطبعة: 1426هـ.