سوگند به كسى كه جان محمد در دست اوست، هيچ كسى از اين امت نیست - يهودى باشد يا نصرانى – که [خبر بعثت] من را مى‌شنود و درحالی می‌میرد که به آنچه با آن فرستاده شده‌ام ايمان نياورده است مگر آنکه از اصحاب دوزخ خواهد بود

پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ به الله سوگند یاد می‌کند که هرکسی از این امت - یهودی باشد یا نصرانی یا از دین دیگری داشته باشد - دعوت پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ به او رسیده باشد و درحالی از دنیا برود که به آن ایمان نیاورده باشد، از اهل دوزخ خواهد بود و جاودانه در آن می‌ماند.

1. عمومیت رسالت پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ که متوجه همهٔ جهانیان است؛ و وجوب پیروی از او و نسخ همهٔ شریعت‌ها توسط شریعت او.
2. کسی که به پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ کافر شود، ادعای او مبنی بر ایمان داشتن به سایر پیامبران ـ صلوات الله علیهم ـ سودی برایش ندارد.
3. کسی که دربارهٔ پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ چیزی نشنیده و دعوت اسلام به او نرسیده، معذور است و امر او در آخرت به الله تعالی موکول است.
4. بهره‌مندی از اسلام محقق می‌شود ولو اینکه پیش از مردن باشد؛ و حتی اگر در بیماری شدید باشد، مادامی که روح به حلقوم نرسیده باشد.
5. صحیح دانستن دین کافران - از جمله یهودیان و نصرانیان - کفر است.
6. ذکر یهودیان و نصرانیان در حدیث، نوعی هشدار به بقیهٔ کافران است؛ از این جهت که وقتی یهودیان و نصرانیان کتاب دارند و با این همه وضع‌شان چنین است، دیگران که کتاب ندارند من باب اولی در این حکم داخل‌اند؛ بنابراین همهٔ آنان باید در دین محمد ـ صلی الله علیه وسلم ـ داخل شوند و از او اطاعت کنند.

صحيح مسلم (1/ 134) (153). شرح النووي على مسلم (2/ 186). الإفصاح عن معاني الصحاح، لابن هبيرة (8/ 192). طرح التثريب في شرح التقريب، لعبد الرحيم العراقي (7/ 159).