از ابوهریره رضیاللهعنه روایت است که گفت: رسول خدا صلیاللهعلیهوسلم فرمودند: «إِنَّ اللَّهَ يَرْضَى لَكُمْ ثَلَاثًا، وَيَكْرَهُ لَكُمْ ثَلَاثًا، فَيَرْضَى لَكُمْ: أَنْ تَعْبُدُوهُ، وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا، وَأَنْ تَعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا، وَيَكْرَهُ لَكُمْ: قِيلَ وَقَالَ، وَكَثْرَةَ السُّؤَالِ، وَإِضَاعَةِ الْمَالِ». یعنی: «همانا خداوند سه چیز را برای شما میپسندد و سه چیز را برای شما ناپسند میدارد. پس برای شما میپسندد: اینکه او را بپرستید و چیزی را با او شریک نگردانید، و اینکه همگی به ریسمان خدا چنگ زنید و پراکنده نشوید. و برای شما ناپسند میدارد: قیل و قال (گفتگوهای بیهوده)، و پرسش زیاد، و تباه کردنِ مال را».
به روایت مسلمدرجهصحیح است
شرح
پیامبر صلیاللهعلیهوسلم خبر دادهاند که خداوند سه خصلت را از بندگانش دوست دارد و سه خصلت را از آنان ناپسند میدارد. پس از آنان دوست دارد: اینکه او را به یگانگی بپرستند و چیزی را با او شریک نگردانند، و اینکه همگی به پیمان خدا و قرآن و سنت پیامبرش چنگ زنند و از جماعت مسلمانان جدا نشوند. و برای آنان ناپسند میدارد: سخنان بیهوده و اضافی در آنچه به آنان مربوط نیست، و پرسش از آنچه هنوز رخ نداده، یا درخواست کردنِ اموال مردم و آنچه در دست آنان است و آنچه نیازی به آن نیست، و تباه کردن مال و خرج کردن آن در راههای غیر شرعی و در معرض نابودی قرار دادنش را.
فواید
خداوند متعال اخلاص در عبادتش را از بندگانش دوست دارد و کفر ورزیدن به خود را دشمن میدارد.
تشویق به چنگ زدن و تمسک به ریسمان خداوند متعال؛ برای اجتماع و همبستگی که در آن است.
تشویق به جماعت، و امر به پایبندی به آن و متحد کردن صفوف آن، و نهی از ضد آن یعنی تفرقه و اختلاف.
نهی از بسیار سخن گفتن در آنچه سودی ندارد؛ زیرا اگر مباح باشد، تباه کردن وقت است، و اگر حرام باشد، موجب گناهان بسیار است.
ترک کندوکاو در اخبار مردم و پیگیری احوالشان و نقل حرفها و کارهایشان.
نهی از بسیار درخواست کردنِ اموال مردم.
حرام بودنِ تباه کردنِ مال، و تشویق به محافظت از آن در آنچه سودمند است.
مرجع
صحيح مسلم (3/ 1340) (1715).
البحر المحيط الثجاج في شرح صحيح الإمام مسلم بن الحجاج (30/ 85).
إكمال المعلم بفوائد مسلم (5/ 568).
هر حدیث، درجه، شرح و فایده در اینجا دقیقاً همانگونه که HadeethEnc.com منتشر میکند، بر پایهٔ شرایط بازنشر آن، نشان داده شده است. درجه نام کسی را که حکم داده است نمیآورد. ترجمهها و شرحها از نویسندگان خودِ آن است و برخی احکامی را بیان میکنند؛ بازبینان سبیل آنها را بررسی نکردهاند. حدیث عربی، متن اصلی است. منبع: HadeethEnc.com