عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ وَالْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ رضي الله عنهما قَالَا: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ حَدَّثَ عَنِّي بِحَدِيثٍ يُرَى أَنَّهُ كَذِبٌ، فَهُوَ أَحَدُ الْكَاذِبِينَ».
از سَمرة بن جُندَب و مُغیرة بن شُعبة ـ رضی الله عنهما ـ روایت است که رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمودند: «مَنْ حَدَّثَ عَنِّي بِحَدِيثٍ يُرَى أَنَّهُ كَذِبٌ، فَهُوَ أَحَدُ الْكَاذِبِينَ»: «هرکه از من حدیثی نقل کند که میداند دروغ است، او یکی از دروغگویان است».
مسلم آن را در مقدمه خود روایت کرده استدرجهصحیح است
شرح
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ خبر میدهد که هرکس از ایشان حدیثی را نقل کند که میداند یا بر گمانش غالب است که به پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ دروغ نسبت داده است، در این صورت راوی نیز در گناه این دروغ همدست کسی است که این دروغ را ساخته است.
فواید
- مطمئن شدن از احادیثی که از پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ روایت میشود و اطمینان از صحت آن پیش از نقل.
- صفت دروغ بر کسی که آن دروغ را ساخته و پرداخته و همچنین کسی که آن را نقل میکند و بین مردم منتشر میکند، اطلاق میشود.
- روایت حدیث موضوع (ساختگی) برای کسی که میداند یا بر گمانش غالب است که ساختگی است، حرام است مگر برای هشدار دادن نسبت به آن.
مرجع
صحيح مسلم (1/ 8).