حدیث مذکور دو احتمال دارد: 1- هر سریه ای که با دشمنان بجنگد و سالم بماند و غنیمت بگیرد، اجر و پاداش آن کمتر از سریه ای است که سالم نماند یا سالم بماند و غنیمتی نگیرد؛ چنانکه نووی رحمه الله ترجیح می دهد. 2- حدیث مذکور دلیل بر حلال بودن غنیمت می باشد و اینکه باعث کاهش اجر و پاداش نمی شود؛ بلکه غنیمت، دریافت بخشی از پاداش می باشد هرچند این پاداش در بین آنکه غنیمت دریافت کرده و کسی که غنیمتی به دست نیاورده یکسان است؛ جز اینکه دوسوم اجر و پاداش کسی که غنیمت گرفته، پیشاپیش در همین دنیا به وی داده شده است؛ هرچند به طور کلی هر دو در اصل اجر و پاداش یکسان هستند؛ و الله متعال به کسی که غنیمتی به دست نیاورده، عوض آن را به مقدار غنیمتی که به دست نیاورده، در آخرت می دهد؛ و الله متعال برای هرکس که بخواهد چندین برابر می دهد. چنانکه ابن عبدالبر رحمه الله می گوید.
صحيح مسلم, ترقيم محمد فؤاد عبد الباقي, دار إحياء التراث العربي, بيروت. كنوز رياض الصالحين، التحقيق برئاسة حمد العمار, دار كنوز إشبيليا, الطبعة الأولى, 1430ه. بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين، لسليم الهلالي, دار ابن الجوزي. دليل الفالحين لطرق رياض الصالحين، لمحمد بن علان الصديقي, دار الكتاب العربي. فيض القدير شرح الجامع الصغير، للمناوي : دار الكتب العلمية بيروت - لبنان الطبعة الاولى 1415 ه - 1994 م. نزهة المتقين شرح رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين, مؤسسة الرسالة, الطبعة الرابعة عشر, 1407ه. تطريز رياض الصالحين، لفيصل بن عبد العزيز المبارك النجدي, تحقيق: عبد العزيز آل حمد, دار العاصمة , الطبعة: الأولى، 1423 هـ.