جنگ فریب و نیرنگ است.

جنگ فریب و نیرنگ است؛ یعنی فریب دادن کفار و نیرنگ زدن به آنها در جنگ جایز است تا آنها را دچار مشکل نموده و به ایشان ضرر برسانیم، به شرطی که فریب و نیرنگ ما با زیانی برای مسلمانان همراه نباشد. و این کار در شریعت مذموم نیست، بلکه از امور مطلوب می باشد. ابن منیر رحمه الله می گوید: «جنگ خوب و کامل آن است که با فریب و نیرنگ باشد نه با مواجهه ی با دشمن؛ چون مواجهه ی فیزیکی با دشمن خطرات خود را دارد و پیروزی با فریب و نیرنگ بدون خطر است». اما خیانت از مصادیق فریب و نیرنگ نیست. و خیانت، نقض عهد و پیمان و اتفاق میان مسلمانان و دشمنان شان می باشد. الله متعال می فرماید: «وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِن قَوْمٍ خِيَانَةً فَانبِذْ إِلَيْهِمْ عَلَى سَوَاء إِنَّ اللهَ لاَ يُحِبُّ الخَائِنِينَ» [انفاق: 58] «و اگر از گروهى بیم خیانت دارى، [پیمان شان را] به آنان بازگردان [تا آگاهی طرفین از نقض پیمان] به طور یكسان [باشد]. بی تردید، الله خائنان را دوست ندارد». یعنی اگر بین شما مسلمانان و قومی عهد و پیمانی وجود دارد، قبل از جنگ با آنها، ایشان را از لغو آن آگاه کنید تا شما و آنها در یک وضعیت باشید.

صحيح البخاري، نشر: دار طوق النجاة (مصورة عن السلطانية بإضافة ترقيم ترقيم محمد فؤاد عبد الباقي)، الطبعة الأولى، 1422ه. صحيح مسلم, ترقيم محمد فؤاد عبد الباقي, دار إحياء التراث العربي, بيروت. نزهة المتقين شرح رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين, مؤسسة الرسالة, الطبعة الرابعة عشرة, 1407ه. بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين، لسليم الهلالي, دار ابن الجوزي. دليل الفالحين لطرق رياض الصالحين، لمحمد بن علان الصديقي, دار الكتاب العربي. تطريز رياض الصالحين، لفيصل بن عبد العزيز آل مبارك, تحقيق عبد العزيز آل حمد, دار العاصمة, الطبعة الأولى، 1423هـ. كنوز رياض الصالحين، التحقيق برئاسة حمد العمار، دار كنوز إشبيليا، الطبعة الأولى، 1430ه.