مردی که قادر به جهاد در راه الله باشد و با وجود این جهاد نکند و و قصد جهاد کردن نداشته باشد و مرگ وی فرا رسد، با مقداری نفاق از دنیا می رود؛ و یکی از علامت های ظاهری کسی که قصد جهاد دارد، آماده کردن ابزار جهاد می باشد چنانکه الله متعال می فرماید: «وَلَوْ أَرَادُواْ الْخُرُوجَ لأَعَدُّواْ لَهُ عُدَّةً»: «و اگر [واقعا] اراده ی خارج شدن [به قصد جهاد] داشتند، قطعاً ساز و برگی برایش فراهم می کردند». و اینکه فرمود: «مَاتَ عَلَی شُعْبَةٍ مِنْ نِفَاقٍ» یعنی نوعی از انوع نفاق را دارد. به تعبیر دیگر کسی که در این حالت بمیرد، شباهت وی به منافقان و کسانی که از شرکت در جهاد خودداری کردند، بیشتر است؛ و هرکس خود را شبیه قومی کند، از آنهاست. بنابراین بر هر مومنی واجب است که نیت جهاد داشته باشد و به وقتش، با در نظر گرفتن شروط جهاد و فراهم آمدن آنها وارد میدان جهاد شود و در غیر این صورت نیت جهاد را تا زمان فراهم آمدن شرایط عملی آن داشته باشد.
صحيح مسلم؛ للإمام مسلم بن الحجاج، حققه ورقمه محمد فؤاد عبد الباقي، دار عالم الكتب-الرياض، الطبعة الأولى، 1417هـ. نزهة المتقين شرح رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين, مؤسسة الرسالة, الطبعة الرابعة عشر, 1407ه. بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين، لسليم الهلالي, دار ابن الجوزي. شرح رياض الصالحين لابن عثيمين، دار مدار الوطن للنشر، الرياض, الطبعة : 1426 هـ. رياض الصالحين، للنووي. المحقق: د. ماهر ياسين الفحل، دمشق، الطبعة الأولى، 1428ه. مرقاة المفاتيح، علي بن سلطان محمد، أبو الحسن نور الدين الملا الهروي القاري - دار الفكر، بيروت – لبنان الطبعة: الأولى، 1422هـ - 2002م.