در این حدیث رسول الله صلی الله علیه وسلم از روزه گرفتن دو روز و پوشیدن دو لباس و از نماز خواندن در دو وقت نهی می کند. روزهایی که روزه گرفتن در آنها حرام است، روز عید فطر و عید قربان هستند. و حکمت تحریم روزه گرفتن آنها، عدم مناسبت روزه در روز خوردن و نوشیدن و شادی و سرور است. اما دو لباسی که از پوشیدن آنها نهی کرده است، یکی پوشیدن لباسی است که اگر کسی آن را بپوشد و بر روی باسنش بنشیند و زانوهایش را با دستانش به آغوش بگیرد یا با بستن پارچه ای به دور کمر و زانوانش آنها را به سینه اش بچسباند، شرمگاهش را نپوشاند. و دیگری پوشیدن لباسی است که هیچ منفذی نداشته باشد؛ و در روایت بخاری با این قید آمده است که: «شرمگاهش را نپوشاند». اما دو وقتی که نماز خواندن در آنها جایز نیست، نماز خواندن بعد از نماز صبح و عصر می باشد تا شباهت با کفاری صورت نگیرد که به هنگام طلوع و غروب خورشید به آن سجده می کنند؛ اما خواندن نماز فرض در این دو وقت جایز است.
عمدة الأحكام، تأليف: عبد الغني بن عبد الواحد المقدسي، تحقيق: محمود الأرناؤوط، دار الثقافة العربية ومؤسسة قرطبة، الطبعة الثانية، 1408هـ. تيسير العلام، تأليف: عبد الله بن عبد الرحمن البسام، تحقيق محمد صبحي بن حسن حلاق، مكتبة الصحابة ومكتبة التابعين، الطبعة العاشرة، 1426هـ. تأسيس الأحكام شرح عمدة الأحكام، تأليف: أحمد بن يحي النجمي: نسخة إلكترونية لا يوجد بها بيانات نشر. تنبيه الأفهام شرح عمدة الإحكام، تأليف: محمد بن صالح العثيمين، مكتبة الصحابة ومكتبة التابعين، الطبعة الأولى: 1426هـ. صحيح البخاري، تأليف: محمد بن إسماعيل البخاري، تحقيق: محمد زهير الناصر، الناشر: دار طوق النجاة الطبعة: الأولى، 1422هـ. صحيح مسلم، تأليف: مسلم بن الحجاج النيسابوري، تحقيق: محمد فؤاد عبد الباقي، الناشر: دار إحياء التراث العربي، بيروت.