بهترين روزه پس از روزه ی رمضان، روزه گرفتن در ماهِ الله، محرّم است؛ و بهترين نماز پس از نماز فرض، نماز شب می باشد.
عن أبي هريرة رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : «أفضل الصِّيام، بعد رمضان، شَهر الله المُحَّرم، وأفضل الصلاة، بعد الفَريضة، صلاة الليل».
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «أفْضَلُ الصِّيَامِ بَعْدَ رَمَضَانَ شَهْرُ اللهِ المُحَرَّمُ، وَأفْضَلُ الصَّلاَةِ بَعْدَ الفَرِيضَةِ صَلاَةُ اللَّيْلِ»: «بهترين روزه پس از روزه ی رمضان، روزه گرفتن در ماهِ الله، محرّم است؛ و بهترين نماز پس از نماز فرض، نماز شب می باشد».
به روایت مسلمدرجهصحیح است
شرح
روزه گرفتن ماه محرم که اولین ماه سال هجری قمری می باشد، بهترین روزه بعد از روزه ی رمضان است. چون محرم ابتدای سال جدید است و آغاز کردن آن با روزه از برترین اعمال می باشد؛ بنابراین شایسته و سزاوار هر مسلمانی است که بر روزه گرفتن این ماه حریص باشد و روزه ی این ماه را بدون عذر ترک نکند.
و اینکه از ماه محرم به "ماه الله" یاد می شود، خود دلیلی بر تعظیم و بزرگداشت و مزیت این ماه بر سایر ماه ها می باشد.
و از میان نمازهای نافله، نماز شب بهترین آنها می باشد چون خشوع در آن بیشتر است و با حضور قلب و خلوت با رب همراه است؛ الله متعال می فرماید: «إِنَّ نَاشِئَةَ اللَّيْلِ هِيَ أَشَدُّ وَطْئًا وَأَقْوَمُ قِيلًا» [مزمل: 6] «بی گمان، شب زنده داری [بر نفس] دشوار است و برای گفتار [و نیایش] مناسب تر و استوارتر است». و از طرفی شب وقت آرام گرفتن و استراحت می باشد که اگر به عبادت گذرانده شود، برای نفس انسان سخت و دشوارتر است و بدن را بیشتر خسته می کند و به این ترتیب نزد الله بهتر و افضل است.
مرجع
صحيح مسلم، تأليف: مسلم بن الحجاج النيسابوري، تحقيق: محمد فؤاد عبد الباقي الناشر: دار إحياء التراث العربي – بيروت.
فيض القدير شرح الجامع الصغير، تأليف: محمد عبد الرؤوف بن زين العابدين المناوي، الناشر: المكتبة التجارية الكبرى – مصر، الطبعة الأولى، 1356هـ.
توضيح الأحكام شرح بلوغ المرام، تأليف عبد الله البسام، مكتبة الأسدي، مكة المكرمة، الطبعة الخامِسَة، 1423هـ - 2003م.
هر حدیث، درجه، شرح و فایده در اینجا دقیقاً همانگونه که HadeethEnc.com منتشر میکند، بر پایهٔ شرایط بازنشر آن، نشان داده شده است. درجه نام کسی را که حکم داده است نمیآورد. ترجمهها و شرحها از نویسندگان خودِ آن است و برخی احکامی را بیان میکنند؛ بازبینان سبیل آنها را بررسی نکردهاند. حدیث عربی، متن اصلی است. منبع: HadeethEnc.com